Είμαι εδώ...Μ'ακούς;

Είναι πολύ περίεργο όταν ζητάς από κάποιον να σε ακούσει, να σε καταλάβει, να σε αγαπήσει και εκείνος μένει απλά απαθής!Ξεκινάς με όλη σου την καλή διάθεση,κάνοντας πράγματα που θα τον ευχαριστούν και που μπορεί να μην τα έκανες αν δεν ήταν αυτός ο άνθρωπος η "αιτία",και το μοναδικό πράγμα που παίρνεις είναι αδιαφορία και στην χειρότερη των περιπτώσεων κακή κριτική.
Εμφανίζονται στη ζωή μας χιλιάδες ευκαιρίες,άνθρωποι που πραγματικά θέλουν να δώσουν,ό,τι μπορούν τέλος πάντων, και όχι μόνο να πάρουν.Και εμείς τι κάνουμε?Το κρίνουμε λες και αυτά που μας δίνει ο άλλος τα είχαμε και από παλιά ή τέλος πάντων αν δεν τα θέλουμε μπορούμε να το εκφράσουμε με ωραίο τρόπο ώστε κανείς να μην μπορεί να μας πει αγενής!
Η αδιαφορία ναι μεν είναι ο εύκολος τρόπος να αποφεύγεις κάποιον αλλά αυτός ο τρόπος είναι για αυτούς που δεν μπορούν απλά να αντιμετωπίσουν τα πράγματα κατάματα.Η αποφυγή όμως δεν είναι λύση οριστική αλλά προσωρινή.Κάνεις απλά ένα διάλειμμα και μετά σου εμφανίζεται από την αρχή ό,τι άφησες.
Άνοιξε τα αυτιά σου,τα μάτια σου και δες την πραγματικότητα.Μην κρίνεις έναν άνθρωπο αν δεν τον γνωρίσεις πολύ καλά(καλύτερα μην τον κρίνεις ποτέ).Άστον να σου δώσει τι έχει να σου δώσει και μετά επιλέγεις τι θέλεις...

"Είμαι εδώ!Μ' ακούς;"

Απιστία

Η απιστία στις μέρες μας έχει καταντήσει να είναι "μόδα"!Όλοι το κάνουν χωρίς ηθικούς φραγμούς χωρίς φυσικά να σκέφτονται τον καημενούλη "κερατά" που δεν γνωρίζει τίποτα από όλα όσα γίνονται πίσω από την πλάτη του ή απλά ξέρει και δεν μιλάει(χαζό αλλά γίνεται,πιστέψτε με)!
Από προσωπική εμπειρία λοιπόν σας λέω πως οι άνθρωποι που επιλέγουν να κερατώσουν τον κατά τα άλλα πολύ καλό τους σύντροφο(έτσι λένε τουλάχιστον) δεν τον κάνουν γιατί δεν τον αγαπάνε ή δεν τον νοιάζονται.Πολύ απλά ο καθένας αγαπάει με διαφορετικό τρόπο,όσο και αν σας φαίνεται περίεργο!Είναι κάτι που δεν έχει να κάνει με τον "απατημένο" αλλά με τους ίδιους οι οποίοι ναι μεν θέλουν να είναι σε μία σχέση αλλά θέλουν να γυρνοβολάνε βρε αδερφέ και λίγο,πως να το κάνουμε τώρα?Όλο μακαρόνια μπορείς να τρως;Δεν το νομίζω!
Γι'αυτό αγαπημένοι μου "κερατάδες" μην τρελαίνεστε.Δεν κάνετε κάτι λάθος εσείς.Δεν είναι δικό σας το θέμα!Όπως το ακούτε.Και δεν μιλάω καθόλου ειρωνικά.Έτσι είναι.Θέλεις φάτα θέλεις πιέστα(όπως λέει και η φανταστική μητέρα)!Το ξέρω είναι πολύ ψυχοφθόρο και μπορεί να σε φέρει σε πολύ άσχημο σημείο που να λες:"Δεν αντέχω άλλο",αλλά πρέπει όλοι να συμβιβαστούμε με την ιδέα.Γιατί τελικά όλα μα όλα είναι μια ιδέα!
Μια μόνο θερμή παράκληση στους άπιστους της υπόθεσης.Μην κάνετε το κέρατο του άλλου να "γρατζουνάει" τη σελήνη!Έτσι παιδιά?Με μέτρο λίγο.Μην χάσουμε τα αυγά και τα πασχάλια!

Να το κάνεις τελικά ή όχι το βήμα;

Μερικές φορές κάθομαι και σκέφτομαι: "Είναι καλύτερα να ζεις μόνος ή να έχεις κάποιον δίπλα σου για τις καλές και άσχημες στιγμές;" Τελικά δεν ξέρω τι είναι καλύτερο.Ακόμα το ψάχνω.Και μάλλον θα είναι κάτι που θα με απασχολεί για καιρό! Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά τα πράγματα και ας διαχωρίσουμε λίγο τα συν και τα πλην της "υπόθεσης".

Μόνος:
Έχεις την απόλυτη ελευθερία των κινήσεων και πράξεών σου χωρίς να δίνεις λογαριασμό το που θα πας, γιατί θα πας, με ποιους θα πας κτλ. Βγαίνεις(όποτε θέλεις), φλερτάρεις(όσο θέλεις,χωρίς ηθικούς φραγμούς), μπορείς να περνάς απεριόριστες ώρες με φίλους και γνωστούς(τις περισσότερες φορές κάνοντας πράξεις χωρίς ουσία και νόημα) και τελικά καταλήγεις στο σπίτι μόνος χωρίς τη γλυκιά συντροφιά ενός πολύ αγαπημένου προσώπου, κοιτάζοντας τους τέσσερις τοίχους, άντε και στην καλύτερη των περιπτώσεων τηλεόραση!

Σχέση:
Περνάς μονίμως την περισσότερη ώρα του "ελεύθερου" χρόνου σου με ένα συγκεκριμένο άτομο(ισχύει για τους μονογαμικούς της υπόθεσης), κάνοντας πράγματα που αρέσουν και στους 2(εκτός βέβαια αν τα άτομα κάνουν και υποχωρήσεις ώστε να ικανοποιήσουν μόνο τη σχέση τους, σπάνιο φαινόμενο στις μέρες μας!) και γενικά έχεις έναν άνθρωπο(τον άνθρωπό σου που λένε) να μπορείς να μοιραστείς ανά πάσα στιγμή το οτιδήποτε(ελπίζοντας πάντα πως σε ακούει και σε καταλαβαίνει,χα καλό ε?). Κομμένες οι κραιπάλες και τα "ζουζουνιάσματα" με διάφορες μικρούλες που μπορεί να συναντήσεις και γενικά κομμένα πολλά...

Και τα δύο έχουν όψεις που σε ευχαριστούν και σε "ταλαιπωρούν". Τελικά τι πρέπει να κάνει κάποιος για να είναι ευτυχισμένος;Ψιλομπερδεύτηκα η αλήθεια!Και ποιος δεν θα μπερδευόταν, η αλήθεια!
Δύσκολο παιδιά...Για πείτε καμιά ιδέα...

Αλλεργία στο SEX!!!!!!!!!!

Να ένας ακόμα λόγος που πρέπει να χρησιμοποιούμε προφυλακτικό,ο οποίος μάλιστα ξεπερνά τους συνηθισμένους: μερικές γυναίκες μπορεί να είναι αλλεργικές στο sex. Είναι πολύ σπάνιο, αλλά συμβαίνει λένε οι επιστήμονες της Νέας Υόρκης. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος δεν εννοώ ότι θα σε δει γυμνό και θα βγάλει σπυράκια.Το σπέρμα είναι αυτό που μπορεί να της προκαλέσει φαγούρα,κάψιμο και πρήξιμο στα γεννητικά της όργανα. Στις περισσότερες γυναίκες η αλλεργία παρουσιάζεται 30 λεπτά μετά τη διείσδυση, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις παρουσιάστηκε ώρες η' και μέρες μετά. Για να αναισθητοποιήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα της γυναίκας ενάντια του σπέρματος, οι γιατροί μπορούν είτε να αλείφουν νερωμένο σπέρμα στο αιδοίο της γυναίκας κάθε 20 λεπτά, αυξάνοντας βαθμιαία την πυκότητα μέσα σε ένα χρονικό διάστημα μερικών ωρών, είτε οι γυναίκες μπορούν να κάνουν αλλεργικές ενέσεις, που να περιέχουν μικρές ποσότητες σπέρματος για μερικές εβδομάδες. Και στις δύο θεραπείες, η ασθενείς πρέπει να κάνει sex δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα για να προπονηθεί το ανοσοποιητικό της σύστημα!!!

----------------------------------------------------------------------------------------------


Κοινώς αγόρια έχει δεν έχει πρόβλημα η γυναίκα εσείς εκεί στη μάχη...

Ερωτικό

Και κάπου εκεί στο απέραντο γαλάζιο τ'ουρανού
εμφανίστηκε η μορφή σου με μια δόση μοναξιάς,μελαγχολίας.
Ενώ τα πάντα φάνταζαν απλά,καθημερινά
ξάφνου μια φλόγα καρδιάς ζέστανε την παγωμένη ατομόσφαιρα.
Το πρόσωπό σου άλλαξε
με το χαμόγελό σου να γεμίζει χρώματα έντονα την όλη σου όψη.
Κι εγώ απέναντι να σε κοιτώ,
να θέλω να σου χαρίσω τ'αστέρια τ'ουρανού,
τα πάντα αν μπορούσα να το κάνω.
Εσύ,παρακολουθώντας την προσπάθεια αυτή να με ενθαρρύνεις να δώσω όλο και περισσότερα.
Ένα φιλί έρχεται να ταράξει της ψυχής μας τα νερά.
Παλίρροια.Απόρροια πανσέληνου και θάλασσας.
Κεριά αναμμένα και διασκορπισμένα στο χώρο,
δείχνοντας το δρόμο της απόλυτης ένωσης των ψυχών.
Οι λέξεις περισσεύουν τη στιγμή που όλα τα άλλα φαντάζουν άδεια...κενά.
Μονάχα το πρόσωπό σου δίνει μια γεύση ζωής.
Κι εγώ συνοδοιπόρος στης αγκαλιάς σου τη συντροφιά
να παρακαλώ να μην τελειώσει ποτέ.
Ξάφνου χρώματα γεμίζει το παράθυρο...
Φως διαχέεται στο χώρο...
Με την ανατολή του ηλίου να θυμίζει με πικρία την ώρα του χωρισμού.
Ανατολή χωρίς χρώμα,χωρίς ουσία.
Μόνο μια ασπρόμαυρη εικόνα που σε λίγο θα γίνει ανάμνηση και σιγά-σιγά θα ξεθωριάσει...
Θα σβήσει...
Παίρνοντας μαζί του κι εσένα στον πάτο του βυθού του μυαλού μου,
ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα αναδυθείς ξανά...