Κυριακή 11 Μαρτίου 2007

Ερωτικό

Και κάπου εκεί στο απέραντο γαλάζιο τ'ουρανού
εμφανίστηκε η μορφή σου με μια δόση μοναξιάς,μελαγχολίας.
Ενώ τα πάντα φάνταζαν απλά,καθημερινά
ξάφνου μια φλόγα καρδιάς ζέστανε την παγωμένη ατομόσφαιρα.
Το πρόσωπό σου άλλαξε
με το χαμόγελό σου να γεμίζει χρώματα έντονα την όλη σου όψη.
Κι εγώ απέναντι να σε κοιτώ,
να θέλω να σου χαρίσω τ'αστέρια τ'ουρανού,
τα πάντα αν μπορούσα να το κάνω.
Εσύ,παρακολουθώντας την προσπάθεια αυτή να με ενθαρρύνεις να δώσω όλο και περισσότερα.
Ένα φιλί έρχεται να ταράξει της ψυχής μας τα νερά.
Παλίρροια.Απόρροια πανσέληνου και θάλασσας.
Κεριά αναμμένα και διασκορπισμένα στο χώρο,
δείχνοντας το δρόμο της απόλυτης ένωσης των ψυχών.
Οι λέξεις περισσεύουν τη στιγμή που όλα τα άλλα φαντάζουν άδεια...κενά.
Μονάχα το πρόσωπό σου δίνει μια γεύση ζωής.
Κι εγώ συνοδοιπόρος στης αγκαλιάς σου τη συντροφιά
να παρακαλώ να μην τελειώσει ποτέ.
Ξάφνου χρώματα γεμίζει το παράθυρο...
Φως διαχέεται στο χώρο...
Με την ανατολή του ηλίου να θυμίζει με πικρία την ώρα του χωρισμού.
Ανατολή χωρίς χρώμα,χωρίς ουσία.
Μόνο μια ασπρόμαυρη εικόνα που σε λίγο θα γίνει ανάμνηση και σιγά-σιγά θα ξεθωριάσει...
Θα σβήσει...
Παίρνοντας μαζί του κι εσένα στον πάτο του βυθού του μυαλού μου,
ελπίζοντας πως κάποια μέρα θα αναδυθείς ξανά...

Δεν υπάρχουν σχόλια: