Απειλή για τον εργασιακό χώρο!

Ολοένα και περισσότεροι εργοδότες αναφέρουν ως κύριο πρόβλημα (ιδιαίτερα το χειμώνα) το ότι πολλοί εργαζόμενοι εμφανίζονται στο γραφείο ενώ είναι άρρωστοι. Ένας άρρωστος εργαζόμενος μεταδίδει ιούς στους συναδέλφους του αλλά και στους πελάτες, δημιουργώντας έτσι φαύλο κύκλο. Το 2004, το 39% των εργοδοτών επισήμανε το συγκεκριμένο πρόβλημα, αλλά αυτό το ποσοστό εκτοξεύθηκε στο 56% το 2006, σύμφωνα με δημοσκόπηση σε 326 στελέχη τμημάτων δυναμικού. Οι εργαζόμενοι που ασθενούν εμφανίζονται στο γραφείο για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Η πιο συχνή αιτία που αναφέρθηκε από το 66% των εργαζομένων ήταν ότι έχουν πολλή δουλειά και φοβούνται ότι θα χάσουν τις προθεσμίες για την παράδοση της δουλειάς τους. Άλλοι συχνοί λόγοι που αναφέρθηκαν ήταν ότι δεν υπάρχει άλλος αντικαταστάτης για να καλύψει τον φόρτο εργασίας, η συνέπεια προς την εταιρεία, το να μην χαθούν ημέρες άδειας, το να κρατηθεί η αναρρωτική άδεια για αργότερα μες στο έτος, ο φόβος για τιμωρία από τους εργοδότες και το να δουλεύει κάποιος στην εταιρεία, όπου οι υπεύθυνοι δυσανασχετούν όταν οι εργαζόμενοι ασθενούν. Πολλοί εργοδότες έχουν ήδη ξεκινήσει να ακολουθούν συγκεκριμένες στρατηγικές για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Στην πλειονότητά τους στέλνουν τους άρρωστους εργαζόμενους σπίτι και τους ενημερώνουν σχετικά με τη σημασία του να μένει κάποιος σπίτι όταν ασθενεί. Παράλληλα φροντίζουν για μεταφορά από προηγούμενα έτη των ημερών αναρρωτικής άδειας, ενώ ακολουθούν κι άλλες παρόμοιες προσεγγίσεις, ώστε οι ιοί να μένουν όσο πιο μακριά γίνεται από το χώρο εργασίας.


Εμένα προσωπικά πάντως ο λόγος που πήγαινα στη δουλειά ενώ ήμουν άρρωστος ήταν μόνο και μόνο γιατί στην περίοδο της πρακτικής μου είχα μόνο 5 ΜΕΡΕΣ άδεια. Τραγικό! Αν σκεφτεί κανείς πως τον μήνα Δεκέμβριο ασθένησα 3 φορές! Δεν το έκανα όμως επίτηδες. Έτυχε!
Πάντως το παραπάνω άρθρο μάλλον μιλάει για άλλες χώρες. Στην Ελλάδα δεν πα να πεθαίνεις? Σκασίλα τους. Η δουλειά να βγαίνει...

Τελικά ο έρωτας έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις!

Η όλη φάση γνωριμιών μεταξύ των ανθρώπων έχει αλλάξει σε σχέση με παλαιότερες εποχές. Θα μου πείτε τώρα ότι είναι λογικό γιατί οι καιροί αλλάζουν, αλλά κάπως έπρεπε να ξεκινήσω! Ο κόσμος του internet και του chat έχει μπει για τα καλά στο "πετσί" μας και δεν λέει να βγει! Γνωριμίες από διάφορα site πάνε και έρχονται με τρελούς ρυθμούς και μέσα σε σχετικά μικρό διάστημα έχεις κάνει γνωριστεί με ανθρώπους από διάφορες ηπείρους, χώρες, πόλεις, συνοικίες! Κάποιες από αυτές δρομολογούνται διαφορετικά από τις υπόλοιπες περνώντας στο μαγικό κόσμο του έρωτα, ένα κόσμο που όλα επιτρέπονται-ανατρέπονται!
Γνωρίζεσαι, λοιπόν, με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και ανταλλάσσεις MSN, τα κλασικά δηλαδή. Μιλάτε λεπτά, ώρες, μέρες, βδομάδες (το μήνες και έπειτα είναι υπερβολικό, αν μιλάμε για άτομο που είστε στην ίδια πόλη) και ανάλογα το άτομο κρίνεις και πράττεις! Στις περισσότερες περιπτώσεις οι γνωριμίες αυτές καταλήγουν στον καιάδα, άδοξα, και απλά χάνεσαι. Κάποιες όμως περιπτώσεις φαίνονται πολύ "ενδιαφέρουσες" για να τι αφήσεις να φύγουν έτσι απλά!
Κάπου εδώ βγαίνετε για έναν καφέ ή ποτό( δεν έχει σημασία)! Συναντιέστε και παίρνετε την πρώτη "κρυάδα"! Αρχικά σπάτε το κεφάλι σας για το που θα πάτε και αφού καταλήξετε μέχρι να φτάσετε επικρατεί η απόλυτη σιωπή (αμηχανία βλέπεις)! Κάθεστε λοιπόν και αρχίζετε περί ανέμων και υδάτων. Ε, τι να πεις με κάποιον άγνωστο; Άσχετα αν έχετε μιλήσει με τις ώρες στο net! Βλέπεις κινήσεις, συμπεριφορά και πάνω από όλα έχεις τον άλλο απέναντι σου, κρίνοντας τα λόγια του βλέποντας τις εκφράσεις του προσώπου και τη στάση του σώματος, τακτική για να δεις αν αυτά που λέει είναι αλήθεια ή απλά "αέρας"! Μέσω net αυτό δεν γίνεται!
Η πρώτη tet a tet συνάντηση τελειώνει και συ έχεις μείνει με μία αίσθηση χλιαρότητας. Ούτε κρύο ούτε ζέστη. Κακό; Μάλλον όχι! Ένας άνθρωπος για να σε κερδίσει θέλει το χρόνο του. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται από τη μία στιγμή στην άλλη, μέσα σε ένα βράδυ. Σε κερδίζει λεπτό με λεπτό, μέρα με τη μέρα και πάει λέγοντας... Οι σχέσει που ξεκινούν από το πουθενά και γίνονται στο άψε σβήσε έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να τελειώσουν γρήγορα. Ο έρωτας "ξεφουσκώνει" τόσο γρήγορα όσο αρχικά "φούσκωσε"! Η σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων πρέπει να ζυμώνονται καλά πριν προχωρήσουν στο επόμενο βήμα!
Ο καιρός περνάει και συ συνειδητοποιείς πως ενώ αυτός ο άνθρωπος δεν σε "τρέλανε" στην αρχή, βρίσκεις πολλά κοινά σημεία και αρχίζεις να νιώθεις διάφορα συναισθήματα, διόλου φιλικά! Συνεχίζετε να βρίσκεστε και να έρχεστε όλο και πιο κοντά μεταξύ σας και καταλήγεις στο συμπέρασμα πως περνάτε, για αρχή, τόσο καλά που δεν θέλεις να χάσεις την όλη κατάσταση! Και θέλεις και άλλο! Και άλλο! Μήπως τελικά βρήκες τον άνθρωπό σου; Δεν το ξέρεις αυτό, ακόμα. Αλλά γιατί να μην το ανακαλύψεις; Δοκιμάζεις και βλέπεις πως θα πάει! Ελπίζεις μόνο να πάει καλά! Και προσπαθείς για αυτό, όσο μπορείς...



"Ο έρωτας είναι σαν το φαγητό... Τρώγοντας σου έρχεται η όρεξη"

Φιλία ή σχέση; Διάλεξε!

Μπορεί κάποιος να μου πει ποιες είναι ακριβώς οι λέξεις, που συνθέτουν την πρόταση, όταν θέλεις να πεις σε κάποια ότι την αγαπάς, όταν εκείνη σε θεωρεί αποκλειστικά φίλο της; Δύσκολο ε; Και δεν φαίνεται μόνο,αλλά είναι!
Οι άνθρωποι έχουν την τάση να "εισβάλουν" στη ζωή μας εντελώς τυχαία και να σε βάζουν σε διάφορες καταστάσεις, που πολλές φορές δεν θέλεις να μπεις!Δεν φταίνε όμως αυτοί. Η ζωή είναι που στα φέρνει έτσι. Και άντε κατηγόρησέ την!
Γνωρίζεστε, λοιπόν, βγαίνετε έξω, κάνετε γενικότερα παρέα, καλή, και ξαφνικά συνειδητοποιείς πως κάτι δεν πάει καλά στο όλο θέμα. Νιώθεις πράγματα για αυτόν τον άνθρωπο τα οποία, σε καμία περίπτωση, δεν είναι φιλικά! Η' έστω δεν είναι τα ίδια με αυτά που νιώθει εκείνη! Και μπορεί να μην γνωρίζεστε πολύ καιρό ώστε να θεωρηθεί "βαθιά" φιλία, αλλά τι σημαίνει αυτό; Αξίζει να χαλάσεις τις ωραίες σχέσεις που έχετε για ένα δικό σου καπρίτσιο; Η' μήπως δεν είναι;
Και αν μετά την "εξομολόγηση" δεν θέλει καν να σου μιλάει;Και αν καταστραφούν όλα όσα έχετε;Αν.... Αν... Αν... Πολλά τα "Αν" και καμία απάντηση! Και ξέρετε γιατί; Γιατί καμία απάντηση δεν είναι η σωστή. Στα θέματα καρδιάς όλα είναι "μετέωρα"! Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Απλά παίρνεις την απόφαση και ο Θεός βοηθός!
Θα το κάνω! Και ό,τι θέλει ας γίνει! Στο κάτω κάτω αξίζει να χάνεις κάποιες μάχες παλεύοντας για τα όνειρά σου, παρά να νικηθείς χωρίς καν να έχεις αγωνιστεί, έστω και λίγο για αυτά! Έτσι δεν είναι;