Πως είναι δυνατόν δύο άνθρωποι να μην έχουν συναντηθεί ποτέ και παρόλα αυτά να τρέφουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλο; Πως γίνεται αυτό όταν τους χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα; Πιστεύω πως κάποια πράγματα στη ζωή έρχονται για να σε κάνουν πιο δυνατό και να καταλάβεις πως ο έρωτας δεν έχει σύνορα να τον περιορίσεις. Όσο μακριά και να βρίσκονται δύο άνθρωποι μπορούν αν ερωτευτούν σαν να μένανε μαζί και να ήταν δίπλα ο ένας στον άλλο συνέχεια!
Έχω μπει σε μία πολύ περίεργη κατάσταση.Γνώρισα ένα άτομο στο internet και ξεκινήσαμε να μιλάμε. Χώρα; Ελβετία! Και όμως δεν το θεώρησα άσκοπο να γνωριστούμε. Το πολύ πολύ να αποκτήσω έναν ακόμη φίλο. Και ας είναι μακριά. Κάποια στιγμή μπορεί και να βρεθούμε. Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν όπως τα υπολόγιζα... Και ενώ μιλούσαμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, συνειδητοποίησα πως αν και δεν τον άκουγα μου έλειπε απίστευτα η επικοινωνία μαζί του. Έτσι του άφηνα "σημειώματα" όπως "σε σκέφτομαι", "μου λείπεις" και άλλα. έβλεπα όμως και ανταπόκριση.
Σε μία από τις πολλές συνομιλίες μας μου ανακοινώνει ότι έρχεται Ελλάδα για διακοπές και για να δει κάτι συγγενείς. Ημερομηνία; 20 Αυγούστου 2007. Από τότε περιμένω πως και πως την άφιξή του. Όσο περνούσε ο καιρός συνειδητοποίησα πως αυτό τελικά που νιώθω περιγράφεται σε μία φράση..."Είμαι ερωτευμένος", σκέφτηκα και έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Που μπορεί να οδηγήσει όλο αυτό; Και να έρθει και να βρεθούμε, μετά τι; Θα φύγει και εγώ θα μείνω πάλι πίσω!
Καθίσαμε και το συζητήσαμε, αλλά δεν βρέθηκε λύση ακόμη. Γιατί; Επειδή δεν υπάρχει μάλλον! Θέλουμε και οι δύο να βρεθούμε από κοντά και να μην χάσουμε επαφή μεταξύ μας, που η στεναχώρια της αποχώρησής του για τον τόπο που μένει και κάνει τη ζωή του μας φαίνεται μικρή, ασήμαντη.
Είναι όμως; Φυσικά και όχι! Πιαστήκαμε να δακρίζουμε μόνο και μόνο με την ιδέα του χωρισμού(σκεπτόμενος κανείς πως η πολυπόθητη συνάντηση δεν έχει γίνει ακόμη)! Κλείσαμε τη συνομιλία μας γιατί δεν αντέχαμε άλλο τα συναισθήματά μας. Μόνο ένα πράγμα πιστεύω και υποστηρίζω...Αξίζει να το κάνω και ας με πληγώσει θανάσιμα, παρά να μείνω με την απορία του τι θα γινότανε, και με άπειρα ερωτηματικά να με βασανίζουν. Προσμένω αυτή τη συνάντηση σαν τον διψασμένο που χρειάζεται νερό επειγόντως για να ζήσει!
Το μοναδικό που μπορώ να κάνω είναι να σε περιμένω να έρθεις, να σε αγκαλιάσω και να σε φιλήσω. Λίγες στιγμές μαζί σου μόνο! Και ευτυχώς που σε λίγες μέρες θα το κάνω, γιατί δεν άντεχα άλλο μακριά σου...
5 σχόλια:
Αν βολεύεσαι έχουμε κάτι και σε Ιταλία :Ρ
Να είσαι πάντα έτσι ρομαντικός. Αξίζει, πίστεψέ με.. Είναι η πιο αληθινή και ειλικρινής έκφανση της ζωής μας.
Ιταλία; Πιο κοντά τουλάχιστον...
Μπααααααα...Όχι άλλο εξωτερικό δεν θα το αντέξω...
Gia sou Louie, ime kopela ke omologo pos me siginises me to sigekrimeno arthro sou...Na kseris pos andres ke ginekes alla idika andres me tetio tropo skepsis ke tropo ekdilosis sinesthimaton den iparxoun simera...! Na kseris pos ke mono apo afto ke to parakato arthro sou me to pios tha se krini k.l.p...ego idi se sibathisa poli ki as mi mou pis tipote allo gia esena! Pantos i alithia ine pos i sxesis eksapostaseos ine krima na xalane ke ine diskolo pragma...Xerome pou se gnorisa esto ke me afto to tropo, tha ithela na epikinonoume genika.
Sinveni to idio kai se emena eimai apo elada kai egine to idio me mia kopela apo agklia irthe diakopes efoson ixame gnoristi me ton idio tropo pou gnoristikate kai esys exoume ta idia provlimata me tin apostasi eimaste se aftin tin katastasi 2 xronia kai den exoume kourasti milame kathe mera . kai panta exou me kati na poume ! einai diskolo niotho pono ala den thelo na drapetefso apo afto pou zo !
oran athens
Δημοσίευση σχολίου