Όταν έρθει η στιγμή και το ζευγάρι βρεθεί σε μία "περίεργη" φάση ξαφνικά βγαίνουν στην επιφάνεια και τα πραγματικά "κουσούρια" του καθενός. Ο ένας είναι υπερβολικός, ο άλλος είναι εγωιστής και άλλος δεν μπορεί να κατανοήσει την πραγματική αιτία του προβλήματος. Όποιος και να είναι ο λόγος όμως η ουσία είναι μία. Δεν βγάζουμε άκρη... Και τι κάνουμε; Παρατάμε τα όπλα απλά και αφήνουμε να χαθεί αυτό που είχαμε; 'Η μήπως πολεμάμε όσο μπορούμε μέχρι να μας τελειώσει το κουράγιο;
Πάντως δεν βάζουμε μπροστά τον εγωισμό μας και ξεκινάμε να αναφέρουμε πράγματα και γεγονότα με μοναδικό σκοπό να γίνουμε εριστικοί, τονίζοντας μάλιστα πως δεν ήταν αυτός ο σκοπός μας ενώ ξέρουμε ότι ήταν! Ούτε βγάζουμε αβίαστα συμπεράσματα χωρίς πρώτα να ζυγίσουμε καλά τα γεγονότα...
Εξαρτάτε βέβαια και από το τι μας δίνει ο άλλος και κατά πόσο μας "βοηθάει". Μπορεί να μας εξωθήσει και να οδηγηθούμε ίσως στην μεγαλύτερη ανοησία που έχουμε κάνει ποτέ, αλλά μπορεί και να μας ξεκολλήσει από το βάλτο που βρισκόμαστε τώρα. Εμείς όμως τι κάνουμε; Τι θέλουμε; Να μας βοηθήσει ή προτιμάμε να μας παρατήσει γιατί απλά έτσι μας βολεύει καλύτερα;
Εγώ πάντως πάντα προσπαθώ μέχρι το τέλος. Που ξέρεις; Μπορεί όλα αυτά τελικά να γίνονται και για καλό...
