<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286</id><updated>2011-04-21T23:33:24.595+02:00</updated><title type='text'>Louie</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>21</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-7909873201234943729</id><published>2008-05-30T22:48:00.008+03:00</published><updated>2008-06-10T00:36:28.321+03:00</updated><title type='text'>Kylie Minogue 22/05/2008</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/SEBjdCQBC6I/AAAAAAAAAFM/ZIbHtfzCuRg/s1600-h/kylie.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/SEBjdCQBC6I/AAAAAAAAAFM/ZIbHtfzCuRg/s320/kylie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206270519711697826" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Ξεκινάμε με ένα φίλο το πρωί της 21ης Μαΐου από Θεσσαλονίκη με προορισμό μας την Αθήνα. Ο λόγος; &lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Kylie M&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;inogue&lt;/span&gt;... Πρώτη της live εμφάνιση στην Ελλάδα. Είναι δυνατόν να το χάσουμε; Δεν το νομίζω...&lt;br /&gt;Ξεκινάμε λοιπόν για την αξιαγάπητη πρωτεύουσα με πολύ ανυπομονησία για την συναυλία, η οποία θα γινότανε την επομένη μέρα στο Terra Vibe στη Μαλακάσα παρακαλώ... Έναν συναυλιακό χώρο 40 λεπτά έξω από την Αθήνα, μέσα στη φύση. Δηλαδή μες το κουνούπι, τη μύγα και άλλα διάφορα ζιζάνια.... Λες και δεν μπορούσαμε να παραχωρήσουμε κάποιο στάδιο. Τόσα κάναμε για τους Ολυμπιακούς. Έλεος! Τέλος πάντων...&lt;br /&gt;Την ημέρα της συναυλίας (22/05/08) ,που τυχαίνει να είναι και η μέρα των γενεθλίων μου, κατεβαίνουμε στο Σταθμό Λαρίσης στον οποίο μας περίμενε το λεωφορείο που θα μας πήγαινε στον συναλιακό χώρο. Και παρόλο που ο υδράργυρος χτυπούσε αν όχι κόκκινο βαθύ πορτοκαλί σίγουρα, δεν μας πτοούσε τίποτα και κανείς δεν παραπονέθηκε επίσης για τίποτα. Ήμασταν εκεί από τις 6:15, άσχετα αν η συναυλία ξεκινούσε στις 9. Ε, να μην έχουμε καλή θέση;&lt;br /&gt;Και όντως είχαμε. Δεύτερη σειρά και μπροστά μας δύο πολύ καλά (κοντά) παλικάρια. Τέλεια δηλαδή... Μέχρι να αρχίσει το "πάρτι" χαλαρά στο γρασίδι, κουβεντούλα και γνωριμίες. (Πως γίνεται σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις να είμαστε όλοι τόσο χαλαροί και ανοιχτοί τύποι και στην καθημερινότητα να είμαστε "στριμμένοι", δεν μπορώ να το καταλάβω).&lt;br /&gt;8:55 κλείνουν τα φώτα και επιτέλους ξεκινάμε... Είχα πιαστεί τόσες ώρες... Γενικά το show ήταν καλό, αλλά όχι τέλειο. Και όσοι είχαν δει τις διαφορές που είχε από τη συναυλία στο Παρίσι θα καταλάβει ότι μιλάμε για μία αρπαχτή και τίποτα παραπάνω. Αλλά ας μην είμαστε και αχάριστοι. Τόσο δρόμο έκανε η κοπέλα...&lt;br /&gt;Από προσωπική πείρα θα έλεγα ότι αξίζει να την δεις από κοντά, μιας και δεν είναι ένα γεγονός που ζεις καθημερινά ή έστω σε τακτά χρονικά διαστήματα. Πολύ κέφι, πολύ χορός, πολύ ποδοπατητό και πολλά βιντεάκια. Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι την σκλαβώσαμε. Συχνά πυκνά με το τελείωμα των κομματιών ζητωκραυγάζαμε το όνομα της και δεν την αφήναμε να συνεχίσει. Η ίδια είπε πως ήμασταν υπέροχο κοινό και αναρωτήθηκε γιατί της πήρε τόσο καιρό να έρθει στην Ελλάδα.&lt;br /&gt;Η συναυλία έληξε με μία υπόσχεση, ότι θα τα πούμε σύντομα(εύχομαι) και πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Φυσικά το ταξίδι μας δεν τελείωσε εδώ. Αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Και επειδή δεν μπορώ να κάνω καλή περιγραφή της συναυλίας καλύτερα να το δείτε και μόνοι σας μέσω των videos που έχω ανεβάσει στο youtube. Καλή προβολή...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Love at first sight&lt;/span&gt;-&gt;&lt;a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://youtube.com/watch?v=JArADRrDxsk"&gt;http://youtube.com/watch?v=JArADRrDxsk&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Slow&lt;/span&gt;-&gt;&lt;a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://youtube.com/watch?v=LE9dcloQ0lM"&gt;http://youtube.com/watch?v=LE9dcloQ0lM&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Wow&lt;/span&gt;-&gt;&lt;a style="color: rgb(51, 51, 255);" href="http://youtube.com/watch?v=19sqbmRwf4s"&gt;http://youtube.com/watch?v=19sqbmRwf4s&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;Heart Beat Rock&lt;/span&gt;-&gt;&lt;a href="http://www.youtube.com/watch?v=vKJ8DISm7YE"&gt;&lt;span style="color: rgb(51, 51, 255);"&gt;http://www.youtube.com/watch?v=vKJ8DISm7YE&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-7909873201234943729?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/7909873201234943729/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=7909873201234943729' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/7909873201234943729'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/7909873201234943729'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2008/05/kylie-minogue-22052008.html' title='Kylie Minogue 22/05/2008'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/SEBjdCQBC6I/AAAAAAAAAFM/ZIbHtfzCuRg/s72-c/kylie.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-1357784870483858832</id><published>2008-03-24T22:19:00.003+02:00</published><updated>2008-03-24T22:21:38.555+02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: center;"&gt;Θα εκτιμήσεις κάτι μόνο όταν το χάσεις.&lt;br /&gt;Και θα το χάσεις γιατί ποτέ δεν το εκτίμησες όπως του άξιζε...&lt;br /&gt;Δε βαρέθηκα να σ' αγαπώ.&lt;br /&gt;Απλά βαρέθηκα να με πληγώνεις...!&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-1357784870483858832?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/1357784870483858832/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=1357784870483858832' title='1 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/1357784870483858832'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/1357784870483858832'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2008/03/blog-post.html' title=''/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-7196598362042183320</id><published>2008-02-16T21:48:00.003+02:00</published><updated>2008-02-16T22:16:01.093+02:00</updated><title type='text'>Τι; Δεν με νοίαζει; ............ Νομίζεις..............</title><content type='html'>Και κάποια στιγμή συνειδητοποιείς πως δεν μπορείτε να συνεννοηθείτε. Γιατί; Τόσο καιρό πως μπορούσατε; Το ερώτημα όμως είναι άλλο. Μπορέσατε ποτέ ή απλά δεν είχατε δώσει σημασία στο πρόβλημα;&lt;br /&gt;Όταν έρθει η στιγμή και το ζευγάρι βρεθεί σε μία "περίεργη" φάση ξαφνικά βγαίνουν στην επιφάνεια και τα πραγματικά "κουσούρια" του καθενός. Ο ένας είναι υπερβολικός, ο άλλος είναι εγωιστής και άλλος δεν μπορεί να κατανοήσει την πραγματική αιτία του προβλήματος. Όποιος και να είναι ο λόγος όμως η ουσία είναι μία. Δεν βγάζουμε άκρη... Και τι κάνουμε; Παρατάμε τα όπλα απλά και αφήνουμε να χαθεί αυτό που είχαμε; 'Η μήπως πολεμάμε όσο μπορούμε μέχρι να μας τελειώσει το κουράγιο;&lt;br /&gt;Πάντως δεν βάζουμε μπροστά τον εγωισμό μας και ξεκινάμε να αναφέρουμε πράγματα και γεγονότα με μοναδικό σκοπό να γίνουμε εριστικοί, τονίζοντας μάλιστα πως δεν ήταν αυτός ο σκοπός μας ενώ ξέρουμε ότι ήταν! Ούτε βγάζουμε αβίαστα συμπεράσματα χωρίς πρώτα να ζυγίσουμε καλά τα γεγονότα...&lt;br /&gt;Εξαρτάτε βέβαια και από το τι μας δίνει ο άλλος και κατά πόσο μας "βοηθάει". Μπορεί να μας εξωθήσει και να οδηγηθούμε ίσως στην μεγαλύτερη ανοησία που έχουμε κάνει ποτέ, αλλά μπορεί και να μας ξεκολλήσει από το βάλτο που βρισκόμαστε τώρα. Εμείς όμως τι κάνουμε; Τι θέλουμε; Να μας βοηθήσει ή προτιμάμε να μας παρατήσει γιατί απλά έτσι μας βολεύει καλύτερα;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R7dEGjh8FUI/AAAAAAAAAFE/FpMB-lXUyyQ/s1600-h/Broken+Heart.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R7dEGjh8FUI/AAAAAAAAAFE/FpMB-lXUyyQ/s320/Broken+Heart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167673976838427970" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Εγώ πάντως πάντα προσπαθώ μέχρι το τέλος. Που ξέρεις; Μπορεί όλα αυτά τελικά να γίνονται και για καλό...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-7196598362042183320?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/7196598362042183320/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=7196598362042183320' title='3 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/7196598362042183320'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/7196598362042183320'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2008/02/blog-post.html' title='Τι; Δεν με νοίαζει; ............ Νομίζεις..............'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R7dEGjh8FUI/AAAAAAAAAFE/FpMB-lXUyyQ/s72-c/Broken+Heart.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-6666510034582732119</id><published>2007-12-21T23:57:00.000+02:00</published><updated>2007-12-22T00:02:19.299+02:00</updated><title type='text'>Στην Ολλανδία εμφανίστηκαν πρακτορεία που διδάσκουν παρθένους άνδρες</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R2w317uAH0I/AAAAAAAAAE8/DFT0aTblcpo/s1600-h/virginbig.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R2w317uAH0I/AAAAAAAAAE8/DFT0aTblcpo/s320/virginbig.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146549873880866626" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Στην Ολλανδία άνοιξε ένα εξειδικευμένο πρακτορείο που προσφέρει βοήθεια σε όχι και τόσο νέους άνδρες οι οποίοι δεν έχουν μεγάλες ικανότητες επικοινωνίας με το γυναικείο φύλο και για αυτό το λόγο έχουν παραμείνει παρθένοι.&lt;/strong&gt;   &lt;p&gt; Η ιδιοκτήτρια του πρακτορείου Ζόι Βιάλετ τονίζει ότι «πολλοί παρθένοι άνδρες απευθύνονται στο πρακτορείο με την πλειοψηφία να προέρχεται από τεχνολογικά επαγγέλματα. Αναγνωρίζουν ότι η επικοινωνία είναι κάτι καλό αλλά φοβούνται να πράξουν κάτι τέτοιο». Και συνεχίζει: «Τα μαθήματα σεξ με κάθε πελάτη διαρκούν το λιγότερο 3 ώρες. Υπάρχει πιθανότητα να διαρκέσουν αρκετά περισσότερο μερικές φορές αλλά ποτέ λιγότερο. Αρχικά τα κορίτσια μας κάνουν ένα μπάνιο μαζί τους, στην συνέχεια ακολουθεί μασάζ και τέλος μια ολοκληρωμένη…περιήγηση στο γυναικείο σώμα. Στο πρακτορείο δουλεύουν 5 εξειδικευμένα κορίτσια που γνωρίζουν τι ακριβώς φοβίζει τους παρθένους και τις δυσκολίες για επικοινωνία». &lt;/p&gt; &lt;p&gt; Για να προχωρήσει ακόμα περισσότερο λέγοντας: «Είναι καλύτερο να προηγηθούν τα μαθήματα πριν αρχίσουν τα ραντεβού με κάποια κοπέλα. Όλες οι γυναίκες περιμένουν από έναν 30άρη άνδρα να έχει μια σημαντική εμπειρία από το γυναικείο φύλο». Για να ολοκληρώσει η Βιάλετ τονίζοντας: «Κάποιοι άνδρες χρειάζονται απλά λίγη βοήθεια. Αφού πάρουν την απαιτούμενη βοήθεια στην συνέχεια αισθάνονται πολύ χαρούμενοι και «λάμπουν». Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από να πεθάνει κάποιος παρθένος».&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;Τι άλλο θα δούνε τα ματάκια μας?&lt;img src="file:///C:/DOCUME%7E1/Panos/LOCALS%7E1/Temp/moz-screenshot.jpg" alt="" /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-6666510034582732119?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/6666510034582732119/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=6666510034582732119' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/6666510034582732119'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/6666510034582732119'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/12/blog-post.html' title='Στην Ολλανδία εμφανίστηκαν πρακτορεία που διδάσκουν παρθένους άνδρες'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R2w317uAH0I/AAAAAAAAAE8/DFT0aTblcpo/s72-c/virginbig.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-517838994142593905</id><published>2007-11-30T14:59:00.000+02:00</published><updated>2007-12-10T15:38:32.489+02:00</updated><title type='text'>TO NEO CD ΤΗΣ ΝΑΤΑΣΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R11BFjCJfXI/AAAAAAAAADs/o6aKUgebOJQ/s1600-h/getphoto.php.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 105px; height: 105px;" src="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R11BFjCJfXI/AAAAAAAAADs/o6aKUgebOJQ/s320/getphoto.php.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142337913086377330" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Το νέο cd της &lt;b&gt;Νατάσας Θεοδωρίδου&lt;/b&gt; επιτέλους κυκλοφορεί! Η αγαπημένη Νατάσα γιορτάζει δέκα χρόνια δισκογραφίας και χαρίζει στους θαυμαστές της -και όχι μόνο- δεκατρία νέα τραγούδια. Το «Πάλι» ήδη ξεχωρίζει, αλλά είναι σίγουρο ότι και άλλα τραγούδια θα γίνουν μεγάλες επιτυχίες! Τίτλος του cd; «&lt;b&gt;Νατάσα&lt;/b&gt;». Σκέτο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ακόμα και πριν το άκουσμα, και μόνο η ανάγνωση των τίτλων, μαρτυράει το πόσο ενδιαφέρουσα είναι η νέα αυτή δισκογραφική δουλειά της Νατάσας. Αναλυτικότερα:&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;1 Πάλι&lt;br /&gt;2 Δεν θέλω τίποτα&lt;br /&gt;3 Να μ’ αγαπάς&lt;br /&gt;4 Να τελειώνουμε εδώ&lt;br /&gt;5 Θαύμα&lt;br /&gt;6 Καληνύχτα, σ’ αγαπώ&lt;br /&gt;7 Ούτε μια λέξη&lt;br /&gt;8 Καλά που έφυγες&lt;br /&gt;9 Άνοιξε μου την καρδιά σου&lt;br /&gt;10 Σαν μια ταινία&lt;br /&gt;11 Όλα τα ‘σβησα&lt;br /&gt;12 Αγάπη που σκοτώνει&lt;br /&gt;13 Ξενιτιά μου&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Πολύ εντυπωσιακή, πάντως, είναι και η επιλογή του εξωφύλλου:&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R11BNDCJfYI/AAAAAAAAAD0/wvst1qxkPhY/s1600-h/getphoto.php.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R11BNDCJfYI/AAAAAAAAAD0/wvst1qxkPhY/s320/getphoto.php.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142338041935396226" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-517838994142593905?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/517838994142593905/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=517838994142593905' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/517838994142593905'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/517838994142593905'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/11/to-neo-cd.html' title='TO NEO CD ΤΗΣ ΝΑΤΑΣΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ!'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/R11BFjCJfXI/AAAAAAAAADs/o6aKUgebOJQ/s72-c/getphoto.php.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-5960987731017448314</id><published>2007-11-12T15:00:00.000+02:00</published><updated>2007-11-12T15:11:22.839+02:00</updated><title type='text'>Θεωρίες της Ράνιας</title><content type='html'>&lt;span class="postbody"&gt;Όλοι κάνουμε λάθη.&lt;br /&gt;Άλλα είναι ασήμαντα&lt;br /&gt;Και άλλα σημαντικά&lt;br /&gt;Άλλα διορθώνονται&lt;br /&gt;Και άλλα όχι.&lt;br /&gt;Στα πληκτρολόγια, υπάρχει το κουμπί Bac&lt;/span&gt;&lt;span class="postbody"&gt;kspace&lt;br /&gt;Σου δίνει την δυνατότητα να γυρίσεις πίσω και να διορθώσεις όλα τα λάθη σου&lt;br /&gt;Στη ζωή δεν υπάρχει τέτοιο κουμπί&lt;br /&gt;Έτσι για να διορθώσεις τα λάθη σου δε μπορείς απλά να σβήσεις τα παλιά κεφάλαια&lt;br /&gt;Αλλά μπορείς να τα διορθώσεις γράφοντας καινούργια&lt;br /&gt;Και υπάρχουν μερικά λάθη που κανείς δεν θέλει να παραδεχτεί, μέχρι να τον αναγκάσεις&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RzhQ3uw25WI/AAAAAAAAADk/epJz0evenWk/s1600-h/350b.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RzhQ3uw25WI/AAAAAAAAADk/epJz0evenWk/s320/350b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5131940693764662626" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="postbody"&gt;Και αν μερικές φορές νομίζεις ότι ξέφυγες από τα λάθη σου&lt;br /&gt;Αυτά γυρίζουν πίσω και σε ξαναβρίσκουν όπου κι αν έχεις κρυφτεί&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-5960987731017448314?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/5960987731017448314/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=5960987731017448314' title='1 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/5960987731017448314'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/5960987731017448314'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/11/blog-post_5745.html' title='Θεωρίες της Ράνιας'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RzhQ3uw25WI/AAAAAAAAADk/epJz0evenWk/s72-c/350b.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-8460690423498418988</id><published>2007-11-03T21:03:00.000+02:00</published><updated>2007-11-03T21:07:38.743+02:00</updated><title type='text'>Saw IV</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RyzGbnn19RI/AAAAAAAAADI/kutfMdLzCXA/s1600-h/pegasus_LARGE_t_1581_455973_type11442.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RyzGbnn19RI/AAAAAAAAADI/kutfMdLzCXA/s320/pegasus_LARGE_t_1581_455973_type11442.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5128692253463016722" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Ο &lt;strong&gt;Τζίγκ&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;σ&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;ο&lt;/strong&gt; συνεχίζει το ειδεχθές παιχνίδι του από τον τάφο. Στο τέλος του &lt;strong&gt;&lt;em&gt;«Σε Βλέπω 3»&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; οι φανατικοί οπαδοί της σειράς πανικοβλήθηκαν... βλέποντας τον «χασάπη» ήρωα τους να ψυχορραγεί. Η κινηματογραφική βιομηχανία όμως έχει αποδείξει πολλάκις στο παρελθόν ότι δεν αφήνει χαμένες ευκαιρίες για μερικά έσοδα παραπάνω.&lt;div class="movtext" id="movarttext"&gt; &lt;p&gt; &lt;/p&gt; &lt;p&gt;Από την πρώτη κιόλας σκηνή αντιλαμβάνεσαι γιατί το &lt;strong&gt;&lt;em&gt;«Σε Βλέπω»&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; είναι η απόλυτη «torture porn» σειρά. Το μόνο που έχει σημασία στην αρχική αυτοψία είναι τα κοντινά στο πριόνι που «ανοίγει» το κεφάλι και τα νυστέρια που κόβουν σαδιστικά την σάρκα και όχι η σταδιακή αποκάλυψη της ιστορίας. Η κασέτα που κρύβεται μέσα στο στομάχι του νεκρού είναι μια μικρή λεπτομέρεια, μέσα στον ακρωτηριασμό του άψυχου σώματος.&lt;/p&gt; &lt;p&gt; &lt;/p&gt; &lt;p&gt;Ακόμα και αν προσπαθήσεις να προσεγγίσεις το &lt;strong&gt;&lt;em&gt;«Σε Βλέπω 4»&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt; με μια πιο ανάλαφρη και splatter ματιά, καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι η ταινία στερείται στοιχειώδους ευφυΐας. Ατμόσφαιρα δεν υπάρχει, το σενάριο «μπάζει» από παντού και όλοι οι ηθοποιοί έχουν το ρόλο κομπάρσου. Το μόνο που απασχολεί τους δημιουργούς του καινούργιου επεισοδίου είναι να παρουσιάζουν το ένα βασανιστήριο, πιο απεχθές από το άλλο. Αν αναλογιστείς ότι έχεις δει αυτό το θέαμα άλλες τρεις φορές, τότε η εμπειρία γίνεται ακόμα πιο βασανιστική.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;(Κρητική από το e-go)&lt;/p&gt;&lt;p&gt;Φυσικά και εγώ που το είδα δεν έχω αντίθετη άποψη. Πάντως για cinema δεν είναι. Άντε να τη δεις στο σπίτι σε DVD μόνο και μόνο για να πεις ότι την είδες...&lt;br /&gt;&lt;/p&gt; &lt;p&gt; &lt;/p&gt;&lt;/div&gt;   &lt;script&gt; var nColorScheme=1; var nFontSize=12; var initialBack=document.all.movarttext.style.backgroundColor; var initialFor=document.all.movarttext.style.color; &lt;/script&gt;&lt;script&gt;  function formmessagesubmit()  {   if (formmessage.MESSAGE.value!='') {   formmessage.submit();  } else {   alert('Παρακαλώ εισάγετε μήνυμα');  }  }  &lt;/script&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-8460690423498418988?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/8460690423498418988/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=8460690423498418988' title='1 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/8460690423498418988'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/8460690423498418988'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/11/saw-iv.html' title='Saw IV'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RyzGbnn19RI/AAAAAAAAADI/kutfMdLzCXA/s72-c/pegasus_LARGE_t_1581_455973_type11442.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-3272637861396805830</id><published>2007-10-21T23:03:00.000+02:00</published><updated>2007-10-21T23:05:08.546+02:00</updated><title type='text'>Η... συρρίκνωση του PC</title><content type='html'>&lt;table align="left" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td&gt;&lt;div class="photofullstory"&gt;&lt;img src="http://engine.feed.gr/?catid=5517&amp;amp;imgid=133151&amp;amp;srcid=420&amp;amp;type=11205" alt="Η... συρρίκνωση του PC" onclick="var HANDLER=window.open('showpic.asp?pic=http%3A%2F%2Fmedia2%2Efeed%2Egr%2Ffilesystem%2Fimages%2F20071013%2Flow%2Fassets%5FLARGE%5Ft%5F420%5F133151%2EJPG','PictureView','height=330,width=500,status=0,toolbar=0,menubar=0,location=0,scrollbars=1');" style="" border="0" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt; &lt;tr&gt;&lt;td&gt;  &lt;br /&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;  &lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;   &lt;p&gt;Ενας από τους κύριους λόγους που πολλοί καταναλωτές προτιμούν να αγοράσουν έναν φορητό υπολογιστή αντί ενός επιτραπέζιου συστήματος είναι το μέγεθος. Ενας φορητός καταλαμβάνει πολύ μικρότερο χώρο μέσα σε ένα γραφείο ή το σαλόνι σε σχέση με ένα επιτραπέζιο PC, όπου το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η κεντρική μονάδα. Γι αυτό και αρκετοί μεγάλοι κατασκευαστές έχουν αρχίσει να αναζητούν λύσεις που να περιορίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν δύο κατευθύνσεις: η πρώτη είναι η μείωση του μεγέθους της κεντρικής μονάδας. Οι τεχνολογικές εξελίξεις βοηθούν σημαντικά σε αυτόν τον τομέα, με αποτέλεσμα να έχουμε αρχίσει πλέον να είναι διαθέσιμοι επιτραπέζιοι υπολογ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rxu-3fpNYkI/AAAAAAAAADA/CoDp5bh-q8o/s1600-h/questmini.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rxu-3fpNYkI/AAAAAAAAADA/CoDp5bh-q8o/s320/questmini.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5123898861660496450" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ιστές με εξαιρετικά μικρές κεντρικές μονάδες. &lt;/p&gt; &lt;p&gt;Για παράδειγμα, η ελληνική Info-quest διαθέτει από τον περασμένο Απρίλιο το Quest Mini PC Duo, έναν υπολογιστή όπου οι διαστάσεις της κεντρικής μονάδας είναι μόλις 16,5x16,5x5,1 εκατ., ενώ το βάρος της φθάνει μόλις στο 1,1 κιλό. Αντίστοιχες είναι οι διαστάσεις του Esprimo Q5010 της Fujitsu Siemens, ενώ ανάλογων διαστάσεων λύσεις έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν και άλλες εταιρείες που κινούνται στον συγκεκριμένο χώρο.&lt;/p&gt; &lt;p&gt;&lt;strong&gt;Μαζικό ενδιαφέρον&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;Βέβαια, οι περισσότερες από αυτές τις προτάσεις απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε εταιρικούς πελάτες, καθώς προκειμένου να μειωθεί το βάρος υπάρχουν συμβιβασμοί όσον αφορά τα χαρακτηριστικά. &lt;/p&gt; &lt;p&gt;Αυτό σημαίνει ότι ενδεχομένως να μην υπάρχουν πολλές θύρες επέκτασης (π.χ. USB), ενώ οι κάρτες γραφικών και ήχου είναι ενσωματωμένες στη μητρική. Κάτι που γίνεται αφενός για να μειωθεί ο όγκος του μηχανήματος, αλλά και για να περιοριστούν προβλήματα όσον αφορά την παραγωγή θερμότητας μέσα στο κουτί. Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από οικιακούς χρήστες για τέτοιου είδους μικρά επιτραπέζια PC. Μία προσέγγιση είναι τα Media Center PCs, όπου η κεντρική μονάδα είναι σαφώς μικρότερη σε σχέση με τα κλασικά μεγάλα κουτιά που συνήθως είναι διαθέσιμα. Μία άλλη λύση είναι αυτή που προτείνουν αρκετοί κατασκευαστές (Sony, Gateway και Apple για παράδειγμα), οι οποίοι ενσωματώνουν την κεντρική μονάδα στην οθόνη του υπολογιστή! Κάτι που έχει ως αποτέλεσμα έναν διαφορετικό σχεδιασμό, ο οποίος έχει πολλές φορές ως αποτέλεσμα ένα εξαιρετικά καλαίσθητο μηχάνημα, το οποίο δεν υπολείπεται σε δυνατότητες. &lt;/p&gt; &lt;p&gt;Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές το κόστος απόκτησης είναι υψηλότερο σε σχέση με ένα «κλασικό» επιτραπέζιο PC ή έναν φορητό υπολογιστή. Οπότε ο καταναλωτής στρέφεται στη λύση του φορητού, σκεπτόμενος ότι -ενδεχομένως- κάποια στιγμή μπορεί να χρειαστεί να μεταφέρει τον υπολογιστή του και κάπου άλλού.&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-3272637861396805830?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/3272637861396805830/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=3272637861396805830' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/3272637861396805830'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/3272637861396805830'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/10/pc.html' title='Η... συρρίκνωση του PC'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rxu-3fpNYkI/AAAAAAAAADA/CoDp5bh-q8o/s72-c/questmini.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-8406801292418968087</id><published>2007-10-02T17:12:00.000+02:00</published><updated>2007-10-04T00:40:23.087+02:00</updated><title type='text'>Καυγάδες από το Πουθενά...</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZPvpNYgI/AAAAAAAAACc/ciF1_Lkh0GY/s1600-h/Break4Love.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZPvpNYgI/AAAAAAAAACc/ciF1_Lkh0GY/s320/Break4Love.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117242834877768194" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Τελικά το internet αποτελεί "μαύρη τρύπα" για τη σχέση. Ιδίως όταν σε αυτό υπάρχει και το profile της σχέσης σου. Έχω κάνει άπειρες συζητήσεις περί του θέματος και έχω λάβει διαφόρων λογιών απόψεις. Θα καταθέσω μία συνομιλία μεταξύ δύο ανθρώπων σε σχέση, οι οποίοι γνωρίστηκαν μέσω ενός site γνωριμιών, έτσι απλά για να δείξω δύο αντικρουόμενες απόψεις μεταξύ του ζευγαριού...&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Π-  Πρέπει να διευθετήσουμε κάποια πράγματα αν θέλουμε να κάνουμε κάτι σοβαρό.&lt;br /&gt;Β-  Ωωωωωωωωχχχχχ&lt;br /&gt;Π-   Δεν είναι τίποτα, απλά θεωρώ πως δεν υπάρχει λόγος να κρατήσουμε τα profile μας ενεργά.&lt;br /&gt;Β-    Οκ μωράκι μου.Ίσως να έχεις και δίκιο.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Η συζήτηση έγινε Κυριακή απόγευμα στο σπίτι του Β. Την Τρίτη το πρωί ο Π έσβησε το δικό του profile γνωρίζοντας πως ο Β το είχε ενεργό μέχρι τότε.Και ενώ γνώριζε πως ο Β έμπαινε για να δει τυχόν μυνήματα που του έχουν έρθει μέχρι και την Τετάρτη, τελικά ο Π αποφάσισε να του μιλήσει, γιατί ήταν ένα θέμα που τον ενοχλούσε αρκετά! (Ίσως ο Β να πλήρωνε τα σπασμένα του πρώην του Π, αλλά αυτό είναι μία πολύ μεγάλη ιστορία)&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Έτσι λοιπόν το βράδυ της Τετάρτης και ενώ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZfvpNYhI/AAAAAAAAACk/LHmpDHifG1I/s1600-h/400_F_1736414_sp4g39uVkxqDbzaB4fm9umBCayibyr.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZfvpNYhI/AAAAAAAAACk/LHmpDHifG1I/s320/400_F_1736414_sp4g39uVkxqDbzaB4fm9umBCayibyr.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117243109755675154" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; μιλάνε μεταξύ τους στο MSN ο Π ανοίγει τη συζήτηση...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Π-   Α δεν σου είπα το έσβησα το profile μου&lt;br /&gt;Β-    Οκ. Σε πειράζει που εγώ δεν το έσβησα?&lt;br /&gt;Π-    Ότι με πειράζει είναι γεγονός. Απλά θεωρώ πως δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει αν&lt;br /&gt;θέλουμε να λέμε πως έχουμε κάτι σοβαρό.&lt;br /&gt;Β-    Ε και τι βρε μωρό μου? Αν δεν κάτσει η φάση μεταξύ μας τι θα κάνω? Να ξανακάνω profile από την αρχή? Στο κάτω κάτω μπαίνω μόνο μία φορά την ημέρα μέσα.&lt;br /&gt;Π-    Καταρχήν έτσι όπως το λες είναι σαν να βάζεις ημερομηνία λήξης. Δεν είναι και ό,τι καλύτερο να ξεκινάς μία σχέση έτσι. Και μπαίνεις να κάνεις τι? Να δεις τα mail σου?&lt;br /&gt;Β-    Ναι. Μόνο αυτό. Δεν απαντάω σε κανένα όμως.&lt;br /&gt;Π-    Το θέμα είναι ότι μπαίνεις και τα κοιτάς. Το αν απαντάς ή όχι είναι άλλο καπέλο.&lt;br /&gt;Β-    Το έσβησα. Εντάξει τώρα?&lt;br /&gt;Π-    Το να γκρινιάζω για να κάνεις κάτι δεν είναι λύση. Όπως εγώ είχα την ωριμότητα να το σβήσω από μόνος μου, έτσι έπρεπε να κάνεις και εσύ. Από μόνος σου. Θεωρώ πως δεν υπάρχει λόγος να κρατάω κάτι που ίσως να δημιουργήσει πρόβλημα στη σχέση μας και να πληγώνω τον άνθρωπο που είμαι μαζί. Είναι και θέμα σεβασμού πρώτα σε μένα και μετά σε σένα.&lt;br /&gt;Β-    Αφού το έσβησα, ποιο είναι το πρόβλημα τώρα?&lt;br /&gt;Π-    Τι δεν καταλαβαίνεις από όσα λέω?&lt;br /&gt;Β-   Μα δεν κάνω τίποτα!!!&lt;br /&gt;Π-    Απλά ελέγχεις τα mail σου.&lt;br /&gt;Β-    Ναι&lt;br /&gt;Π-    Κοίτα, πρέπει να καταλάβεις πως δεν είμαστε 15 χρονών και ότι ωριμάσαμε. Αυτά τα κάναμε τότε γιατί ενώ είχαμε μία σχέση δεν ήμασταν απόλυτα ικανοποιημένη από αυτήν και κρατούσαμε το profile μας μήπως και μας τύχει κάτι καλύτερο για να φύγουμε. Εκτός αν θέλεις να μπαίνει το κάθε τσουλί και να σου λέει πόσο όμορφος και τι καυ...ρικο μωρό είσαι για να ψωνίζεσαι. Τότ&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZq_pNYiI/AAAAAAAAACs/Hvi2j4K9AP0/s1600-h/loveunrequited.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZq_pNYiI/AAAAAAAAACs/Hvi2j4K9AP0/s320/loveunrequited.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117243303029203490" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ε πάω πάσο.&lt;br /&gt;Β-    Δεν ισχύει τίποτα από αυτά που είπες.&lt;br /&gt;Π-    Αν δεν θέλεις να είμαστε μαζί απλά πες το μου. Δεν μας έκατσε τι να κάνουμε?&lt;br /&gt;Β-    Η συμπεριφορά μου σου έχει δείξει ότι δεν θέλω να είμαστε μαζί?&lt;br /&gt;Π-    Μη μου μιλάς εμένα για συμπεριφορές, γιατί τις έχω φάει στη μάπα. Θέλω να με αγαπάνε με πράξεις και όχι με λόγια.&lt;br /&gt;Β-    Δεν το θεωρώ κακό να κρατήσεις ένα profile από τη στιγμή που δεν το χρησιμοποιείς. Δεν έκανα κάτι, απλά έμπαινα για λίγο. Εμένα δεν με νοιάζει αν έχεις profile ή όχι.&lt;br /&gt;Π-    Από τη στιγμή που μπαίνεις για να δεις αν κάποιος σου έχει στείλει μήνυμα το χρησιμοποιείς είτε απαντήσεις είτε όχι. Το ότι δεν σε νοιάζει αν έχω profile ή όχι δεν θα το σχολιάσω γιατί δεν σε συμφέρει.&lt;br /&gt;Β-    Και εγώ δεν μπορώ να είμαι με κάποιον που με υποψιάζεται συνέχεια.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Έπειτα από 5λεπτη παύση ο Β αφήνει τη συζήτηση λέγοντας απλά μια ξερή καληνύχτα. Ο Π βλέποντας τη αποχώρηση του Β αποφασίζει να του στείλει μήνυμα στο κινητό του λέγοντας...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Π-    Καταρχήν μην φεύγεις σαν κυνηγημένος. Αν δεν θέλεις να είμαστε μαζί πες το μου. Δεν υπάρχει λόγος να οδηγούμαστε σε ακρότητες. Νομίζω δεν είναι κακό να λέμε αυτό που μας πειράζει στον άλλον. Καλύτερα να είμαστε ειλικρινείς εξαρχής.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Και φυσικά έρχεται η απάντηση...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Β-    Δεν φεύγω σαν κυνηγημένος. Απλά δεν έχω κάτι άλλο να συζητήσω. Δεν έκανα κάτι και δεν χρειάζεται να απολογούμαι. Καληνύχτα.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Την άλλη μέρα το πρωί ο Β έστειλε μήνυμα στο Π ζητώντας του να ξεχάσουν το τι έγινε και λέγοντας του πως τον αγαπά πολύ. Ο Π ανταπεξέλθηκε σε αυτό θετικά και συνέχισαν να είναι μαζί σαν να μην έγινε ποτέ αυτή η συζήτηση.&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZx_pNYjI/AAAAAAAAAC0/cAJJkZxAAbA/s1600-h/Breaking_PC.gif"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZx_pNYjI/AAAAAAAAAC0/cAJJkZxAAbA/s320/Breaking_PC.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5117243423288287794" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;*Υπήρχε λόγος της όλης συζήτησης ή όχι? Τα συμπεράσματα όλα δικά σας...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-8406801292418968087?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/8406801292418968087/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=8406801292418968087' title='1 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/8406801292418968087'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/8406801292418968087'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/10/blog-post.html' title='Καυγάδες από το Πουθενά...'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RwQZPvpNYgI/AAAAAAAAACc/ciF1_Lkh0GY/s72-c/Break4Love.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-8125895388979438400</id><published>2007-08-27T22:24:00.000+03:00</published><updated>2007-08-27T22:39:14.059+03:00</updated><title type='text'>Πως η Coca-Cola και η Pepsi μας «ΒΟΗΘΟΥΝ»</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RtMm1I1Gl-I/AAAAAAAAACE/Gt_MeWd5id0/s1600-h/Coca_Pepsi_250_250.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RtMm1I1Gl-I/AAAAAAAAACE/Gt_MeWd5id0/s320/Coca_Pepsi_250_250.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103465497086040034" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Μπορείς να καθαρίσεις μια τουαλέτα: Καταβρέξτε με ένα κουτάκι Coca-Cola την λεκάνη της τουαλέτας. 1 ώρα μετά θα λάμπει από καθαριότητα. Το κιτρικό οξύ της Coke εξαφανίζει όλες τις χρωστικές κηλίδες από τις πορσελάνες.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Μπορείτε να αφαιρέσετε την σκουριά από τον προφυλακτηρα του αυτοκινήτου σας: Τρίψτε τον προφυλακτήρα με ένα τσαλακωμένο αλουμινόχαρτο, βουτηγμένο στην Coca-Cola&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Καθαρίστε τους πόλους της μπαταρία του αυτοκινήτου από την διάβρωση: Ρίξτε ένα κουτάκι Coca-Cola πάνω στους πόλους της μπαταρίας για να εξαφανίσετε την διάβρωση&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Η σκουριά φεύγει με την πρώτη: Απλώστε ένα πανί βουτηγμένο στην Coca-Cola στη σκουριά για λίγο χρονικό διάστημα&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Μπορείτε να αφαιρέσετε το γράσο από τα ρούχα: Ρίξτε ένα κουτάκι Coke πάνω στον λεκέ από γράσο, μαζί με απορρυπαντικό, και τρίψτε το κυκλικά. Η Coca-Cola/Pepsi θα βoηθήσει να εξαφανιστεί ο λεκές&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RtMnlI1GmAI/AAAAAAAAACU/qndvGX9bQp0/s1600-h/Pepsi_Drink_Dispensing_Tower.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 275px; height: 306px;" src="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RtMnlI1GmAI/AAAAAAAAACU/qndvGX9bQp0/s320/Pepsi_Drink_Dispensing_Tower.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103466321719760898" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Μπορεί επίσης να εξαφανίσει την θολούρα από το π&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;αρμπρίζ σας&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Αυτό το κατασκεύασμα το πίνουμε! Φυσικά το χρησιμοποιούμε για να καθαρίζουμε και τους λεκέδες μας. Και πληρώνουμε γι' αυτό!&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt; &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Σωστά?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Πληροφοριακά: Ο μέσος όρος pH των αναψυκτικών, π.χ. Coke &amp; Pepsi είναι 3.4. Αυτή η ποσότητα οξύ είναι αρκετά δυνατή για να διαλύσει δόντια και κόκαλα! Το σώμα μας σταματάει να χτίζει τα κόκαλα περίπου στην ηλικία των 30. Μετά από αυτή την ηλικία αρχίζει να διαλύει τα κόκαλα κάθε χρόνο μέσα από τα ούρα μας, εξαρτώμενο όμως πάντα από την οξύτητα του φαγητού που λαμβάνει. Το διαλυμένο ασβέστιο καταλήγει από τις αρτηρίες, τα αιμοφόρα αγγεία, το δέρμα, τους ιστούς και τα διάφορα όργανα, στα νεφρά με αποτέλεσμα την δημιουργία&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;της πέτρας στα νεφρά.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Τα αναψυκτικά δεν έχουν καθόλου φυσικά στοιχεία (σε αντίθεση με τις&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;βιταμίνες και το φυσικό νερό). Έχουν περισσότερη ζάχαρη, υψηλότερη οξύτητα και χρωστικά. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να πίνουν ένα αναψυκτικό μετά από κάθε γεύμα. Φαντάζεστε ποιο είναι το αντίκτυπο?&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Τ&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;ο αντίκτυπο? Το σώμα μας έχει μία ενδεικτική τιμή 37&lt;sup&gt;ο&lt;/sup&gt; για τη λειτουργία της χώνευσης των ενζύμων. Η θερμοκρασία των αναψυκτικών είναι κατά πολύ μικρότερη από 37,μερικές φορές είναι πολύ κοντά στο 0. &lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Αυτή η διαφορά θερμοκρασίας έχει σαν&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;αποτέλεσμα να επηρεάζεται η διαδικασία των ενζύμων και να δημιουργεί stress στο χωνευτικό μας σύστημα κι αυτό να χωνεύει λιγότερο φαγητό. Στην πραγματικότητα το φαγητό ζυμώνεται. Το ζυμωμένο φαγητό προκαλεί δυσοσμία, αέρια, αποσύνθεση και δημιουργεί τοξικά, τα οποία απορροφούνται από τα έντερα, κι έτσι περνάνε μέσα στο αίμα απ' όπου διοχετεύονται σε ολόκληρο το&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;σώμα. Αυτή η εξάπλωση των τοξικών βοηθάει στην δημιουργία διαφόρων αρρωστιών.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RtMnBo1Gl_I/AAAAAAAAACM/6jgArComjhc/s1600-h/060725_coca-cola.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 259px; height: 310px;" src="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RtMnBo1Gl_I/AAAAAAAAACM/6jgArComjhc/s320/060725_coca-cola.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5103465711834404850" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;color:red;"  &gt;Μερικά παραδείγματα:&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;color:red;"   lang="EN-US"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/p&gt;  &lt;span style=";font-family:Arial;font-size:12;color:black;"   &gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:100%;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Πριν μερικούς μήνες, έγινε ένας διαγωνισμός στο πανεπιστήμιο Delhi «Ποιος θα πιει την περισσότερη  Coke?" Ο νικητής ήπιε 8 μπουκάλια και πέθανε επί τόπου από την υπερβολική δόση «μελανικής διοξίνης» στο αίμα του και μη επαρκής οξυγονώσεως. Από τότε, ο πρύτανης απαγόρεψε τα αναψυκτικά από την καντίνα του πανεπιστημίου.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=";font-family:Arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:Arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Κάποιος έβαλε ένα σπασμένο δόντι σε ένα μπουκάλι Pepsi όπου μετά από 10 ημέρες αυτό διαλύθηκε! Τα δόντια και τα κόκαλα είναι τα μόνο ανθρώπινα όργανα που μένουν άθικτα αρκετό καιρό μετά από το θάνατό μας.&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=";font-family:Arial;font-size:100%;"  &gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-weight: normal;font-family:Arial;" &gt;Φανταστείτε τι μπορεί να κάνει αυτό το αναψυκτικό στα ευαίσθητα έντερά σας και στο εσωτερικό του στομάχου σας όπου καταλήγει!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Υ.Γ.Και ερωτώμαι τώρα εγώ...Να σταματήσω να καταναλώνω αναψυκτικά ή το άρθρο είναι άλλη μία καλή πηγή παραπληροφόρησης που σκοπό έχει να τα μποϋκοτάρει;Άντε πες μου εσύ τώρα...&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt; &lt;!--[if !supportLineBreakNewLine]--&gt;  &lt;!--[endif]--&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-8125895388979438400?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/8125895388979438400/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=8125895388979438400' title='7 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/8125895388979438400'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/8125895388979438400'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/08/coca-cola-pepsi.html' title='Πως η Coca-Cola και η Pepsi μας «ΒΟΗΘΟΥΝ»'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RtMm1I1Gl-I/AAAAAAAAACE/Gt_MeWd5id0/s72-c/Coca_Pepsi_250_250.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-6969179501729023153</id><published>2007-08-16T14:34:00.000+03:00</published><updated>2007-08-16T15:21:23.386+03:00</updated><title type='text'>Έρωτας από μακριά...</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RsQ-Ro1Gl9I/AAAAAAAAAB8/Q6e0X_V4hU0/s1600-h/55304heart.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RsQ-Ro1Gl9I/AAAAAAAAAB8/Q6e0X_V4hU0/s320/55304heart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099269150829090770" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Πως είναι δυνατόν δύο άνθρωποι να μην έχουν συναντηθεί ποτέ και παρόλα αυτά να τρέφουν συναισθήματα ο ένας για τον άλλο; Πως γίνεται αυτό όταν τους χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα; Πιστεύω πως κάποια πράγματα στη ζωή έρχονται για να σε κάνουν πιο δυνατό και να καταλάβεις πως ο έρωτας δεν έχει σύνορα να τον περιορίσεις. Όσο μακριά και να βρίσκονται δύο άνθρωποι μπορούν αν ερωτευτούν σαν να μένανε μαζί και να ήταν δίπλα ο ένας στον άλλο συνέχεια!&lt;br /&gt;Έχω μπει σε μία πολύ περίεργη κατάσταση.Γνώρισα ένα άτομο στο internet και ξεκινήσαμε να μιλάμε. Χώρα; Ελβετία! Και όμως δεν το θεώρησα άσκοπο να γνωριστούμε. Το πολύ πολύ να αποκτήσω έναν ακόμη φίλο. Και ας είναι μακριά. Κάποια στιγμή μπορεί  και να βρεθούμε. Τα πράγματα όμως δεν εξελίχθηκαν όπως τα υπολόγιζα... Και ενώ μιλούσαμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, συνειδητοποίησα πως αν και δεν τον άκουγα μου έλειπε απίστευτα η επικοινωνία μαζί του. Έτσι του άφηνα "σημειώματα" όπως "σε σκέφτομαι", "μου λείπεις" και άλλα. έβλεπα όμως και ανταπόκριση.&lt;br /&gt;Σε μία από τις πολλές συνομιλίες μας μου ανακοινώνει ότι έρχεται Ελλάδα για διακοπές και για να δει κάτι συγγενείς. Ημερομηνία; 20 Αυγούστου 2007. Από τότε περιμένω πως και πως την άφιξή του. Όσο περνούσε ο καιρός συνειδητοποίησα πως αυτό τελικά που νιώθω περιγράφεται σε μία φράση..."Είμαι ερωτευμένος", σκέφτηκα και έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Που μπορεί να οδηγήσει όλο αυτό; Και να έρθει και να βρεθούμε, μετά τι; Θα φύγει και εγώ θα μείνω πάλι πίσω!&lt;br /&gt;Καθίσαμε και το συζητήσαμε, αλλά δεν βρέθηκε λύση ακόμη. Γιατί; Επειδή δεν υπάρχει μάλλον! Θέλουμε και οι δύο να βρεθούμε από κοντά και να μην χάσουμε επαφή μεταξύ μας, που η στεναχώρια της αποχώρησής του για τον τόπο που μένει και κάνει τη ζωή του μας φαίνεται μικρή, ασήμαντη.&lt;br /&gt;Είναι όμως; Φυσικά και όχι! Πιαστήκαμε να δακρίζουμε μόνο και μόνο με την ιδέα του χωρισμού(σκεπτόμενος κανείς πως η πολυπόθητη συνάντηση δεν έχει γίνει ακόμη)! Κλείσαμε τη συνομιλία μας γιατί δεν αντέχαμε άλλο τα συναισθήματά μας. Μόνο ένα πράγμα πιστεύω και υποστηρίζω...Αξίζει να το κάνω και ας με πληγώσει θανάσιμα, παρά να μείνω με την απορία του τι θα γινότανε, και με άπειρα ερωτηματικά να με βασανίζουν. Προσμένω αυτή τη συνάντηση σαν τον διψασμένο που χρειάζεται νερό επειγόντως για να ζήσει!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Το μοναδικό που μπορώ να κάνω είναι να σε περιμένω να έρθεις, να σε αγκαλιάσω και να σε φιλήσω. Λίγες στιγμές μαζί σου μόνο! Και ευτυχώς που σε λίγες μέρες θα το κάνω, γιατί δεν άντεχα άλλο μακριά σου...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-6969179501729023153?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/6969179501729023153/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=6969179501729023153' title='4 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/6969179501729023153'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/6969179501729023153'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/08/blog-post.html' title='Έρωτας από μακριά...'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RsQ-Ro1Gl9I/AAAAAAAAAB8/Q6e0X_V4hU0/s72-c/55304heart.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-2285766231286051036</id><published>2007-06-10T01:13:00.000+03:00</published><updated>2007-06-10T01:54:05.070+03:00</updated><title type='text'>Απογοήτευση...</title><content type='html'>Σιχάθηκα την κοινωνία που κατακρίνει τους ανθρώπους τόσο ψυχρά, λες και είμαστε ρομπότ χωρίς αισθήματα. Ένα κομμάτι κρέας πεταμένο στα σκουπίδια! Όλοι έχουν να πουν κάτι για τον απέναντι. Να κατηγορήσουν με την πρώτη ευκαιρία. Λες και οι ίδιοι είναι θεοί και μπορούν να κρίνουν τα πάντα, θεωρώντας πως ο τρόπος ο δικός τους και μόνο είναι ο σωστός.&lt;br /&gt;Ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις τη ζωή μου, τον τρόπο συμπεριφοράς μου, τα πιστεύω μου, τις ανάγκες μου, τα συναισθήματά μου; Είμαστε όλοι ίσοι, αν αυτό σου λέει κάτι! Έχω δικαίωμα να ζήσω όπως θέλω εγώ, χωρίς περιορισμούς και κανόνες. Ελεύθερος! Έτσι δεν είμαστε πλασμένοι; Ελεύθεροι!&lt;br /&gt;Σταμάτα λοιπόν να με ζαλίζεις με θεωρίες και πιστεύω που δεν μου ταιριάζουν. Είναι σαν να προσπαθείς να με χωρέσεις σε ένα στενό ρούχο. Και να μπω ποτέ δε θα νιώσω άνετα! Γιατί λοιπόν να το κάνω; Για να ευχαριστήσω εσένα και τους ομοίους σου; Δεν θα το κάνω!&lt;br /&gt;Θέλω τη ζωή μου και τις πράξεις μου να τις ορίζω εγώ! Και μόνο εγώ!&lt;br /&gt;Δεν χρειάζομαι φίλους που να κατακρίνουν το καθετί που κάνω. Γι' αυτό έχω τους εχθρούς μου! Είμαι αυτό που είμαι και δεν χρειάζομαι νύξεις από κανέναν άσχετο. Το τι ζητάω και το τι θέλω, το ξέρω μόνο εγώ και κανένας άλλος! Αν θέλεις να με στηρίξεις σε αυτό μείνε. Διαφορετικά δεν έχεις λόγο ύπαρξης στη ζωή μου! Και πίστεψέ με δε θα στεναχωρηθώ αν θα σε χάσω! Ποτέ δεν στεναχωρώ τον εαυτό μου για κάτι που δεν άξιζε!&lt;br /&gt;Και όταν περάσει ο καιρός και θα αναπολώ στιγμές θα λέω πως κάποτε είχα ένα φίλο, αλλά τελικά με πρόδωσε. Γιατί το να μην υποστηρίζεις τον φίλο σου είναι προδοσία! Και μάλιστα από τις χειρότερες μορφές της!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rmsq1GpfyoI/AAAAAAAAAB0/_QDvXWfriH8/s1600-h/337I-hate-them-too.gif"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rmsq1GpfyoI/AAAAAAAAAB0/_QDvXWfriH8/s320/337I-hate-them-too.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5074196496969091714" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;Σε ευχαριστώ που με έκανες ποιο δυνατό! Να 'σαι πάντα καλά ό,τι και αν κάνεις, όπου και αν βρίσκεσαι! Σ' αγαπώ και ας μην στο είχα πει ποτέ! Αντίο...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-2285766231286051036?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/2285766231286051036/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=2285766231286051036' title='2 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/2285766231286051036'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/2285766231286051036'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/06/blog-post.html' title='Απογοήτευση...'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rmsq1GpfyoI/AAAAAAAAAB0/_QDvXWfriH8/s72-c/337I-hate-them-too.gif' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-1251350291924633147</id><published>2007-05-29T22:26:00.000+03:00</published><updated>2007-05-30T17:12:10.811+03:00</updated><title type='text'>Απειλή για τον εργασιακό χώρο!</title><content type='html'>Ολοένα και περισσότεροι εργοδότες αναφέρουν ως κύριο πρόβλημα (ιδιαίτερα το χειμώνα) το ότι πολλοί εργαζόμενοι εμφανίζονται στο γραφείο ενώ είναι άρρωστοι. Ένας άρρωστος εργαζόμενος μεταδίδει ιούς στους συναδέλφους του αλλά και στους πελάτες, δημιουργώντας έτσι φαύλο κύκλο. Το 2004, το 39% των εργοδοτών επισήμανε το συγκεκριμένο πρόβλημα, αλλά αυτό το ποσοστό εκτοξεύθηκε στο 56% το 2006, σύμφωνα με δημοσκόπηση σε 326 στελέχη τμημάτων δυναμικού. Οι εργαζόμενοι που ασθενούν εμφανίζονται στο γραφείο για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Η πιο συχνή αιτία που αναφέρθηκε από το 66% των εργαζομένων ήταν ότι έχουν πολλή δουλειά και φοβούνται ότι θα χάσουν τις προθεσμίες για την παράδοση της δουλειάς τους. Άλλοι συχνοί λόγοι που αναφέρθηκαν ήταν ότι δεν υπάρχει άλλος αντικαταστάτης για να καλύψει τον φόρτο εργασίας, η συνέπεια προς την εταιρεία, το να μην χαθούν ημέρες άδειας, το να κρατηθεί η αναρρωτική άδεια για αργότερα μες στο έτος, ο φόβος για τιμωρία από τους εργοδότες και το να δουλεύει κάποιος στην εταιρεία, όπου οι υπεύθυνοι δυσανασχετούν όταν οι εργαζόμενοι ασθενούν. Πολλοί εργοδότες έχουν ήδη ξεκινήσει να ακολουθούν συγκεκριμένες στρατηγικές για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Στην πλειονότητά τους στέλνουν τους άρρωστους εργαζόμενους σπίτι και τους ενημερώνουν σχετικά με τη σημασία του να μένει κάποιος σπίτι όταν ασθενεί. Παράλληλα φροντίζουν για μεταφορά από προηγούμενα έτη των ημερών αναρρωτικής άδειας, ενώ ακολουθούν κι άλλες παρόμοιες προσεγγίσεις, ώστε οι ιοί να μένουν όσο πιο μακριά γίνεται από το χώρο εργασίας.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rl2E-jzxryI/AAAAAAAAABs/hWELxkOCEfE/s1600-h/katsbas.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rl2E-jzxryI/AAAAAAAAABs/hWELxkOCEfE/s320/katsbas.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070354965788208930" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Εμένα προσωπικά πάντως ο λόγος που πήγαινα στη δουλειά ενώ ήμουν άρρωστος ήταν μόνο και μόνο γιατί στην περίοδο της πρακτικής μου είχα μόνο 5 ΜΕΡΕΣ  άδεια. Τραγικό! Αν σκεφτεί κανείς πως τον μήνα Δεκέμβριο ασθένησα 3 φορές! Δεν το έκανα όμως επίτηδες. Έτυχε!&lt;br /&gt;Πάντως το παραπάνω άρθρο μάλλον μιλάει για άλλες χώρες. Στην Ελλάδα δεν πα να πεθαίνεις? Σκασίλα τους. Η δουλειά να βγαίνει...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-1251350291924633147?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/1251350291924633147/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=1251350291924633147' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/1251350291924633147'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/1251350291924633147'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/05/blog-post_29.html' title='Απειλή για τον εργασιακό χώρο!'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp2.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rl2E-jzxryI/AAAAAAAAABs/hWELxkOCEfE/s72-c/katsbas.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-7824364681662212361</id><published>2007-05-20T21:59:00.000+03:00</published><updated>2007-05-20T23:06:05.701+03:00</updated><title type='text'>Τελικά ο έρωτας έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RlCmaTzxrwI/AAAAAAAAABc/lHu6Q55iu5E/s1600-h/70.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RlCmaTzxrwI/AAAAAAAAABc/lHu6Q55iu5E/s320/70.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5066732551716056834" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Η όλη φάση γνωριμιών μεταξύ των ανθρώπων έχει αλλάξει σε σχέση με παλαιότερες εποχές. Θα μου πείτε τώρα ότι είναι λογικό γιατί οι καιροί αλλάζουν, αλλά κάπως έπρεπε να ξεκινήσω! Ο κόσμος του internet και του chat έχει μπει για τα καλά στο "πετσί" μας και δεν λέει να βγει! Γνωριμίες από διάφορα site πάνε και έρχονται με τρελούς ρυθμούς και μέσα σε σχετικά μικρό διάστημα έχεις κάνει γνωριστεί με ανθρώπους από διάφορες ηπείρους, χώρες, πόλεις, συνοικίες! Κάποιες από αυτές δρομολογούνται διαφορετικά από τις υπόλοιπες  περνώντας στο μαγικό κόσμο του έρωτα, ένα κόσμο που όλα επιτρέπονται-ανατρέπονται!&lt;br /&gt;Γνωρίζεσαι, λοιπόν, με το ενδιαφερόμενο πρόσωπο και ανταλλάσσεις MSN, τα κλασικά δηλαδή. Μιλάτε λεπτά, ώρες, μέρες, βδομάδες (το μήνες και έπειτα είναι υπερβολικό, αν μιλάμε για άτομο που είστε στην ίδια πόλη) και ανάλογα το άτομο κρίνεις και πράττεις! Στις περισσότερες περιπτώσεις οι γνωριμίες αυτές καταλήγουν στον καιάδα, άδοξα, και απλά χάνεσαι. Κάποιες όμως περιπτώσεις φαίνονται πολύ "ενδιαφέρουσες" για να τι αφήσεις να φύγουν έτσι απλά!&lt;br /&gt;Κάπου εδώ βγαίνετε για έναν καφέ ή ποτό( δεν έχει σημασία)! Συναντιέστε και παίρνετε την πρώτη "κρυάδα"! Αρχικά σπάτε το κεφάλι σας  για το που θα πάτε και αφού καταλήξετε μέχρι να φτάσετε επικρατεί η απόλυτη σιωπή (αμηχανία βλέπεις)! Κάθεστε λοιπόν και αρχίζετε περί ανέμων και υδάτων. Ε, τι να πεις με κάποιον άγνωστο; Άσχετα αν έχετε μιλήσει με τις ώρες στο net! Βλέπεις κινήσεις, συμπεριφορά και πάνω από όλα έχεις τον άλλο απέναντι σου, κρίνοντας τα λόγια του βλέποντας τις εκφράσεις του προσώπου και τη στάση του σώματος, τακτική για να δεις αν αυτά που λέει είναι αλήθεια ή απλά "αέρας"! Μέσω net αυτό δεν γίνεται!&lt;br /&gt;Η πρώτη tet a tet συνάντηση τελειώνει και συ έχεις μείνει με μία αίσθηση χλιαρότητας. Ούτε κρύο ούτε ζέστη. Κακό; Μάλλον όχι! Ένας άνθρωπος για να σε κερδίσει θέλει το χρόνο του. Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται από τη μία στιγμή στην άλλη, μέσα σε ένα βράδυ. Σε κερδίζει λεπτό με λεπτό, μέρα με τη μέρα και πάει λέγοντας... Οι σχέσει που ξεκινούν από το πουθενά και γίνονται στο άψε σβήσε έχουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να τελειώσουν γρήγορα. Ο έρωτας "ξεφουσκώνει" τόσο γρήγορα όσο αρχικά "φούσκωσε"! Η σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων πρέπει να ζυμώνονται καλά πριν προχωρήσουν στο επόμενο βήμα!&lt;br /&gt;Ο καιρός περνάει και συ συνειδητοποιείς πως ενώ αυτός ο άνθρωπος δεν σε "τρέλανε" στην αρχή, βρίσκεις πολλά κοινά σημεία και αρχίζεις να νιώθεις διάφορα συναισθήματα, διόλου φιλικά! Συνεχίζετε να βρίσκεστε και να έρχεστε όλο και πιο κοντά μεταξύ σας και καταλήγεις στο συμπέρασμα πως περνάτε, για αρχή, τόσο καλά που δεν θέλεις να χάσεις την όλη κατάσταση! Και θέλεις και άλλο! Και άλλο! Μήπως τελικά βρήκες τον άνθρωπό σου; Δεν το ξέρεις αυτό, ακόμα. Αλλά γιατί να μην το ανακαλύψεις; Δοκιμάζεις και βλέπεις πως θα πάει! Ελπίζεις μόνο να πάει καλά! Και προσπαθείς για αυτό, όσο μπορείς...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RlCqBTzxrxI/AAAAAAAAABk/xdTG-ZK14IA/s1600-h/caja+san+valentin.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RlCqBTzxrxI/AAAAAAAAABk/xdTG-ZK14IA/s320/caja+san+valentin.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5066736520265838354" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;                        "Ο έρωτας είναι σαν το φαγητό... Τρώγοντας σου έρχεται η όρεξη"&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-7824364681662212361?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/7824364681662212361/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=7824364681662212361' title='1 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/7824364681662212361'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/7824364681662212361'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/05/blog-post_20.html' title='Τελικά ο έρωτας έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις!'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RlCmaTzxrwI/AAAAAAAAABc/lHu6Q55iu5E/s72-c/70.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-1836500026461749712</id><published>2007-05-01T22:57:00.000+03:00</published><updated>2007-05-01T23:58:54.822+03:00</updated><title type='text'>Φιλία ή σχέση; Διάλεξε!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rjeo0M28qqI/AAAAAAAAABU/IYLwRB2DYfA/s1600-h/broken-heart-2.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rjeo0M28qqI/AAAAAAAAABU/IYLwRB2DYfA/s320/broken-heart-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059698321132399266" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Μπορεί κάποιος να μου πει ποιες είναι ακριβώς οι λέξεις, που συνθέτουν την πρόταση, όταν θέλεις να πεις σε κάποια ότι την αγαπάς, όταν εκείνη σε θεωρεί αποκλειστικά φίλο της; Δύσκολο ε; Και δεν φαίνεται μόνο,αλλά είναι!&lt;br /&gt;Οι άνθρωποι έχουν την τάση να "εισβάλουν" στη ζωή μας εντελώς τυχαία και να σε βάζουν σε διάφορες καταστάσεις, που πολλές φορές δεν θέλεις να μπεις!Δεν φταίνε όμως αυτοί. Η ζωή είναι που στα φέρνει έτσι. Και άντε κατηγόρησέ την!&lt;br /&gt;Γνωρίζεστε, λοιπόν, βγαίνετε έξω, κάνετε γενικότερα παρέα, καλή, και ξαφνικά συνειδητοποιείς πως κάτι δεν πάει καλά στο όλο θέμα. Νιώθεις πράγματα για αυτόν τον άνθρωπο τα οποία, σε καμία περίπτωση, δεν είναι φιλικά! Η' έστω δεν είναι τα ίδια με αυτά που νιώθει εκείνη! Και μπορεί να μην γνωρίζεστε πολύ καιρό ώστε να θεωρηθεί "βαθιά" φιλία, αλλά τι σημαίνει αυτό; Αξίζει να χαλάσεις τις ωραίες σχέσεις που έχετε για ένα δικό σου καπρίτσιο; Η' μήπως δεν είναι;&lt;br /&gt;Και αν μετά την "εξομολόγηση" δεν θέλει καν να σου μιλάει;Και αν καταστραφούν όλα όσα έχετε;Αν.... Αν... Αν... Πολλά τα "Αν" και καμία απάντηση! Και ξέρετε γιατί; Γιατί καμία απάντηση δεν είναι η σωστή. Στα θέματα καρδιάς όλα είναι "μετέωρα"! Δεν υπάρχει σωστό ή λάθος. Απλά παίρνεις την απόφαση και ο Θεός βοηθός!&lt;br /&gt;Θα το κάνω! Και ό,τι θέλει ας γίνει! Στο κάτω κάτω αξίζει να χάνεις κάποιες μάχες παλεύοντας για τα όνειρά σου, παρά να νικηθείς χωρίς καν να έχεις αγωνιστεί, έστω και λίγο για αυτά! Έτσι δεν είναι;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-1836500026461749712?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/1836500026461749712/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=1836500026461749712' title='5 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/1836500026461749712'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/1836500026461749712'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/05/blog-post.html' title='Φιλία ή σχέση; Διάλεξε!'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rjeo0M28qqI/AAAAAAAAABU/IYLwRB2DYfA/s72-c/broken-heart-2.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-1995499487832122237</id><published>2007-04-09T19:44:00.000+02:00</published><updated>2007-04-09T20:43:57.748+02:00</updated><title type='text'>Αφιερωμένο...</title><content type='html'>Με πολύ δουλειά και πολύ περισσότερη κούραση έφτασε το φετινό Πάσχα υποσχόμενο ξεκούραση και ξεγνοιασιά!Και παρόλο που οι ώρες ξεκούρασης ήταν αρκετές,αποφάσισα να τις σπαταλήσω σε άλλα πράγματα που δεν μπορούσα να απολαύσω τις προηγούμενες μέρες.&lt;br /&gt;Έτσι λοιπόν το σπίτι με είδε για πάρα πολύ λίγο.Κυρίως με είδαν οι δρόμοι και τα μαγαζιά!Την Μ.Παρασκευή λοιπόν σηκώθηκα και κατέβηκα στο κέντρο της πόλης για να απολαύσω ένα κρύο καφεδάκι μαζί με την κολλητή μου στο "AlloSmondo",ένα μικρό,ζεστό μαγαζί γεμάτο ζεστούς ανθρώπους!Καθίσαμε περίπου 3,5 ώρες απολαμβάνοντας την λιακάδα της μέρας και εγώ,πάνω από όλα,την φιλική ατμόσφαιρα του μαγαζιού!&lt;br /&gt;Η επιστροφή με βρήκε με ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη,χωρίς καν να γνωρίζω τον λόγο!Το σώμα ένιωθε να το διαπερνά ένας δυνατός άνεμος και η καρδιά να βροντοχτυπά ασταμάτητα!Γύρισα σπίτι και ξάπλωσα προσπαθώντας να ξεκουραστώ,μόνο που το μυαλό μου ταξίδευε...Την προσπάθειά μου να ξεκουραστώ διέκοψε ευχάριστα το χτύπημα του τηλεφώνου.Η πρόταση για έξοδο το βράδυ της Μ.Παρασκευής ήταν αρκετά δελεαστική,όχι τόσο λόγο του μαγαζιού που θα πηγαίναμε, όσο του ανθρώπου που θα ήμουν μαζί!&lt;br /&gt;Μετά λοιπόν την περιφορά του επιταφίου,στον οποίο δεν πήγα τελικά γιατί με πήρε ο ύπνος, συναντηθήκαμε στην Καμάρα.Εγώ με μία έκπληξη κρυμμένη σε μία τσάντα,είχε γενέθλια στην αλλαγή της μέρας, και το χαμόγελο ζωγραφισμένο κατηφορίσαμε πρώτα για ένα ποτό,στο ίδιο μαγαζί που ήμουν το πρωί της ίδιας μέρας.Συζήτηση και άφθονο γέλιο χαρακτήριζαν τη βραδιά με αποκορύφωμα την έκπληξη που είχα ετοιμάσει."Δεν το πιστεύω τι έκανες!",μου είπε.Δεν έχει σημασία το τι έκανα εγώ.Το μοναδικό πράγμα που είχε σημασία εκείνη την ώρα ήταν μόνο το χαμόγελό του,και τα 2.000 χρώματα που άλλαξε!"Φυσικά έχει και συνέχεια",πρόσθεσε,και εγώ απλά ακολούθησα...Μας βρήκε το πρωί να συζητάμε για τη σχέση του και τα προβλήματα που αντιμετώπιζε και μένα να δίνω συμβουλές σαν να μην τρέχει τίποτα!Γύρισα σπίτι και δεν μπορούσα να βγάλω την μορφή του από το μυαλό μου!Ακόμη και μέχρι σήμερα μου είναι απλά ακατόρθωτο...&lt;br /&gt;Το επόμενο πρωινό με βρήκε στο σπίτι της κολλητής μου να πίνουμε καφέ και να συζητάμε τα γεγονότα της προηγούμενης βραδιάς.Αν και εγώ δεν το είχα συνειδητοποιήσει το τι συνέβαινε,η φίλη μου ήταν εκεί για να μου δείξει την αλήθεια.Τρομακτικό να θέλεις τόσο πολύ έναν άνθρωπο που είναι "αλλού".Πόσο μάλλον όταν αυτό το "αλλού" όχι μόνο το ξέρεις,αλλά είναι και φίλος!Μέχρι στιγμής 3 άνθρωποι προσπάθησαν να μου αλλάξουν γνώμη,αλλά όταν μιλάει η καρδιά ο νους κυριολεκτικά παραλύει!Και δεν νομίζω να αλλάξω γνώμη όσο και αν τελικά με πονέσει αυτό...&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RhqJKdpbX9I/AAAAAAAAABM/liAAa29DsVQ/s1600-h/ps+i+love+you+book.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RhqJKdpbX9I/AAAAAAAAABM/liAAa29DsVQ/s320/ps+i+love+you+book.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051500744899518418" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;*Το ξέρω πως δεν μπορούμε να είμαστε μαζί και πως αν ποτέ γίνει αυτό θα μπουν σε κίνδυνο πολλά,αλλά δεν με νοιάζει...Το μόνο που θέλω είναι να είμαι ΜΑΖΙ ΣΟΥ και όλα τα άλλα διορθώνονται...Σε ευχαριστώ πολύ για τις λιγοστές στιγμές που μου χάρισες και ελπίζω να γίνουν πολύ περισσότερες...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-1995499487832122237?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/1995499487832122237/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=1995499487832122237' title='3 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/1995499487832122237'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/1995499487832122237'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/04/blog-post.html' title='Αφιερωμένο...'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp0.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RhqJKdpbX9I/AAAAAAAAABM/liAAa29DsVQ/s72-c/ps+i+love+you+book.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-565780363827883407</id><published>2007-03-31T22:52:00.000+02:00</published><updated>2007-05-20T00:44:33.888+03:00</updated><title type='text'>Είμαι εδώ...Μ'ακούς;</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rg7OHw6K_TI/AAAAAAAAABE/fJsY_kKGft8/s1600-h/DSC00121.JPG"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rg7OHw6K_TI/AAAAAAAAABE/fJsY_kKGft8/s320/DSC00121.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5048198865112202546" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt; Είναι πολύ περίεργο όταν ζητάς από κάποιον να σε ακούσει, να σε καταλάβει, να σε αγαπήσει και εκείνος μένει απλά απαθής!Ξεκινάς με όλη σου την καλή διάθεση,κάνοντας πράγματα που θα τον ευχαριστούν και που μπορεί να μην τα έκανες αν δεν ήταν αυτός ο άνθρωπος η "αιτία",και το μοναδικό πράγμα που παίρνεις είναι αδιαφορία και στην χειρότερη των περιπτώσεων κακή κριτική.&lt;br /&gt; Εμφανίζονται στη ζωή μας χιλιάδες ευκαιρίες,άνθρωποι που πραγματικά θέλουν να δώσουν,ό,τι μπορούν τέλος πάντων, και όχι μόνο να πάρουν.Και εμείς τι κάνουμε?Το κρίνουμε λες και αυτά που μας δίνει ο άλλος τα είχαμε και από παλιά ή τέλος πάντων αν δεν τα θέλουμε μπορούμε να το εκφράσουμε με ωραίο τρόπο ώστε κανείς να μην μπορεί να μας πει αγενής!&lt;br /&gt; Η αδιαφορία ναι μεν είναι ο εύκολος τρόπος να αποφεύγεις κάποιον αλλά αυτός ο τρόπος είναι για αυτούς που δεν μπορούν απλά να αντιμετωπίσουν τα πράγματα κατάματα.Η αποφυγή όμως δεν είναι λύση οριστική αλλά προσωρινή.Κάνεις απλά ένα διάλειμμα και μετά σου εμφανίζεται από την αρχή ό,τι άφησες.&lt;br /&gt; Άνοιξε τα αυτιά σου,τα μάτια σου και δες την πραγματικότητα.Μην κρίνεις έναν άνθρωπο αν δεν τον γνωρίσεις πολύ καλά(καλύτερα μην τον κρίνεις ποτέ).Άστον να σου δώσει τι έχει να σου δώσει και μετά επιλέγεις τι θέλεις...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;"Είμαι εδώ!Μ' ακούς;"&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-565780363827883407?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/565780363827883407/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=565780363827883407' title='1 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/565780363827883407'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/565780363827883407'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/03/blog-post_31.html' title='Είμαι εδώ...Μ&apos;ακούς;'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rg7OHw6K_TI/AAAAAAAAABE/fJsY_kKGft8/s72-c/DSC00121.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-2385527969431885450</id><published>2007-03-18T19:21:00.000+02:00</published><updated>2007-03-18T20:23:54.296+02:00</updated><title type='text'>Απιστία</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rf2DswuHiGI/AAAAAAAAAA8/N6_toTDGSZg/s1600-h/185.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rf2DswuHiGI/AAAAAAAAAA8/N6_toTDGSZg/s320/185.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5043331962740639842" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Η απιστία στις μέρες μας έχει καταντήσει να είναι "μόδα"!Όλοι το κάνουν χωρίς ηθικούς φραγμούς χωρίς φυσικά να σκέφτονται τον καημενούλη "κερατά" που δεν γνωρίζει τίποτα από όλα όσα γίνονται πίσω από την πλάτη του ή απλά ξέρει και δεν μιλάει(χαζό αλλά γίνεται,πιστέψτε με)!&lt;br /&gt;  Από προσωπική εμπειρία λοιπόν σας λέω πως οι άνθρωποι που επιλέγουν να κερατώσουν τον κατά τα άλλα πολύ καλό τους σύντροφο(έτσι λένε τουλάχιστον) δεν τον κάνουν γιατί δεν τον αγαπάνε ή δεν τον νοιάζονται.Πολύ απλά ο καθένας αγαπάει με διαφορετικό τρόπο,όσο και αν σας φαίνεται περίεργο!Είναι κάτι που δεν έχει να κάνει με τον "απατημένο" αλλά με τους ίδιους οι οποίοι ναι μεν θέλουν να είναι σε μία σχέση αλλά θέλουν να γυρνοβολάνε βρε αδερφέ και λίγο,πως να το κάνουμε τώρα?Όλο μακαρόνια μπορείς να τρως;Δεν το νομίζω!&lt;br /&gt;  Γι'αυτό αγαπημένοι μου "κερατάδες" μην τρελαίνεστε.Δεν κάνετε κάτι λάθος εσείς.Δεν είναι δικό σας το θέμα!Όπως το ακούτε.Και δεν μιλάω καθόλου ειρωνικά.Έτσι είναι.Θέλεις φάτα θέλεις πιέστα(όπως λέει και η φανταστική μητέρα)!Το ξέρω είναι πολύ ψυχοφθόρο και μπορεί να σε φέρει σε πολύ άσχημο σημείο που να λες:"Δεν αντέχω άλλο",αλλά πρέπει όλοι να συμβιβαστούμε με την ιδέα.Γιατί τελικά όλα μα όλα είναι μια ιδέα!&lt;br /&gt;  Μια μόνο θερμή παράκληση στους άπιστους της υπόθεσης.Μην κάνετε το κέρατο του άλλου να "γρατζουνάει" τη σελήνη!Έτσι παιδιά?Με μέτρο λίγο.Μην χάσουμε τα αυγά και τα πασχάλια!&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-2385527969431885450?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/2385527969431885450/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=2385527969431885450' title='2 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/2385527969431885450'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/2385527969431885450'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/03/blog-post_18.html' title='Απιστία'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp1.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rf2DswuHiGI/AAAAAAAAAA8/N6_toTDGSZg/s72-c/185.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-8510604811068571431</id><published>2007-03-15T21:28:00.000+02:00</published><updated>2007-03-15T22:06:37.588+02:00</updated><title type='text'>Να το κάνεις τελικά ή όχι το βήμα;</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RfmnPg0ihPI/AAAAAAAAAAs/lR4hKmL2j0Y/s1600-h/drowning.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RfmnPg0ihPI/AAAAAAAAAAs/lR4hKmL2j0Y/s320/drowning.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042245142768157938" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Μερικές φορές κάθομαι και σκέφτομαι: "Είναι καλύτερα να ζεις μόνος ή να έχεις κάποιον δίπλα σου για τις καλές και άσχημες στιγμές;" Τελικά δεν ξέρω τι είναι καλύτερο.Ακόμα το ψάχνω.Και μάλλον θα είναι κάτι που θα με απασχολεί για καιρό! Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά τα πράγματα και ας διαχωρίσουμε λίγο τα συν και τα πλην της "υπόθεσης".&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"&gt;Μόνος:&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;Έχεις την απόλυτη ελευθερία των κινήσεων και πράξεών σου χωρίς να δίνεις λογαριασμό το που θα πας, γιατί θα πας, με ποιους θα πας κτλ. Βγαίνεις(όποτε θέλεις), φλερτάρεις(όσο θέλεις,χωρίς ηθικούς φραγμούς&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;), μπορείς να περνάς απεριόριστες ώρες με φίλους και γνωστούς(τις περισσότερες φορές κάνοντας πράξεις χωρίς ουσία και νόημα) και τελικά καταλήγεις στο σπίτι μόνος χωρίς τη γλυκιά συντροφιά ενός πολύ αγαπημένου προσώπου, κοιτάζοντας τους τέσσερις τοίχους, άντε και στην καλύτερη των περιπτώσεων τηλεόραση!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 153);"&gt;Σχέση:&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;Περνάς μονίμως την περισσότερη ώρα του "ελεύθερου" χρόνου σου με ένα συγκεκριμένο άτομο(ισχύει για τους μονογαμικούς της υπόθεσης), κάνοντας πράγματα που αρέσουν και στους 2(εκτός βέβαια&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; αν τα άτομα κάνουν και υποχωρήσεις ώστε να ικανοποιήσουν μόνο τη σχέση τους, σπάνιο φαινόμενο στις μέρες μας!)  και γενικά έχεις έναν άνθρωπο(τον άνθρωπό σου που λένε) να μπορείς να μοιραστείς ανά πάσα στιγμή το οτιδήποτε(ελπίζοντας πάντα πως σε ακούει και σε καταλαβαίνει,χα καλό ε?). Κομμένες οι κραιπάλες και τα "ζουζουνιάσματα" με διάφορες μικρούλες που μπορεί να συναντήσεις και γενικά κομμένα πολλά...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Και τα δύο έχουν όψεις που σε ευχαριστούν και σε "ταλαιπωρούν". Τελικά τι πρέπει να κάνει κάποιος για να είναι ευτυχισμένος;Ψιλομπερδεύτηκα η αλήθεια!Και ποιος δεν θα μπερδευόταν, η αλήθεια!&lt;br /&gt;Δύσκολο παιδιά...Για πείτε καμιά ιδέα...&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);"&gt;&lt;span style="color: rgb(0, 0, 0);"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;span style="font-weight: bold;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-8510604811068571431?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/8510604811068571431/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=8510604811068571431' title='3 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/8510604811068571431'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/8510604811068571431'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/03/blog-post_15.html' title='Να το κάνεις τελικά ή όχι το βήμα;'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RfmnPg0ihPI/AAAAAAAAAAs/lR4hKmL2j0Y/s72-c/drowning.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-3537357423889815413</id><published>2007-03-14T19:44:00.000+02:00</published><updated>2007-03-14T20:23:49.843+02:00</updated><title type='text'>Αλλεργία στο SEX!!!!!!!!!!</title><content type='html'>&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rfg9mw0ihOI/AAAAAAAAAAk/jO-ZAQFZtFg/s1600-h/p1_brigid.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rfg9mw0ihOI/AAAAAAAAAAk/jO-ZAQFZtFg/s320/p1_brigid.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041847518990861538" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Να ένας ακόμα λόγος που πρέπει να χρησιμοποιούμε προφυλακτικό,ο οποίος μάλιστα ξεπερνά τους συνηθισμένους: μερικές γυναίκες μπορεί να είναι αλλεργικές στο sex. Είναι πολύ σπάνιο, αλλά συμβαίνει λένε οι επιστήμονες της Νέας Υόρκης. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος δεν εννοώ ότι θα σε δει γυμνό και θα βγάλει σπυράκια.Το σπέρμα είναι αυτό που μπορεί να της προκαλέσει φαγούρα,κάψιμο και πρήξιμο στα γεννητικά της όργανα. Στις περισσότερες γυναίκες η αλλεργία παρουσιάζεται 30 λεπτά μετά τη διείσδυση, ενώ σε  σπάνιες περιπτώσεις παρουσιάστηκε ώρες η' και μέρες μετά. Για να αναισθητοποιήσουν το ανοσοποιητικό σύστημα της γυναίκας ενάντια του σπέρματος, οι γιατροί μπορούν είτε να αλείφουν νερωμένο σπέρμα στο αιδοίο της γυναίκας κάθε 20 λεπτά, αυξάνοντας βαθμιαία την πυκότητα μέσα σε ένα χρονικό διάστημα μερικών ωρών, είτε οι γυναίκες μπορούν να κάνουν αλλεργικές ενέσεις, που να περιέχουν μικρές ποσότητες σπέρματος για μερικές εβδομάδες. Και στις δύο θεραπείες, η ασθενείς πρέπει να κάνει sex δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα για να προπονηθεί το ανοσοποιητικό της σύστημα!!!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;----------------------------------------------------------------------------------------------&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Κοινώς αγόρια έχει δεν έχει πρόβλημα η γυναίκα εσείς εκεί στη μάχη...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-3537357423889815413?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/3537357423889815413/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=3537357423889815413' title='2 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/3537357423889815413'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/3537357423889815413'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/03/sex.html' title='Αλλεργία στο SEX!!!!!!!!!!'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/Rfg9mw0ihOI/AAAAAAAAAAk/jO-ZAQFZtFg/s72-c/p1_brigid.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-3206962140200781286.post-9009941352735262933</id><published>2007-03-11T23:39:00.000+02:00</published><updated>2007-03-12T00:15:21.739+02:00</updated><title type='text'>Ερωτικό</title><content type='html'>Και κάπου εκεί στο απέραντο γαλάζιο τ'ουρανού&lt;br /&gt;εμφανίστηκε η μορφή σου με μια  δόση μοναξιάς,μελαγχολίας.&lt;br /&gt;Ενώ τα πάντα φάνταζαν απλά,καθημερινά&lt;br /&gt;ξάφνου  μια φλόγα καρδιάς ζέστανε την παγωμένη ατομόσφαιρα.&lt;br /&gt;Το πρόσωπό σου άλλαξε&lt;br /&gt;με το χαμόγελό σου να γεμίζει χρώματα έντονα την όλη σου όψη.&lt;br /&gt;Κι εγώ  απέναντι να σε κοιτώ,&lt;br /&gt;να θέλω να σου χαρίσω τ'αστέρια τ'ουρανού,&lt;br /&gt;τα  πάντα α&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RfR_Sw0ihNI/AAAAAAAAAAc/xLQZ010h64s/s1600-h/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B113.jpg"&gt;&lt;img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RfR_Sw0ihNI/AAAAAAAAAAc/xLQZ010h64s/s200/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B113.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5040793843254068434" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;ν μπορούσα να το κάνω.&lt;br /&gt;Εσύ,παρακολουθώντας την προσπάθεια αυτή να με  ενθαρρύνεις να δώσω όλο και περισσότερα.&lt;br /&gt;Ένα φιλί έρχεται να ταράξει της  ψυχής μας τα νερά.&lt;br /&gt;Παλίρροια.Απόρροια πανσέληνου και θάλασσας.&lt;br /&gt;Κεριά  αναμμένα και διασκορπισμένα στο χώρο,&lt;br /&gt;δείχνοντας το δρόμο της απόλυτης  ένωσης των ψυχών.&lt;br /&gt;Οι λέξεις περισσεύουν τη στιγμή που όλα τα άλλα φαντάζουν  άδεια...κενά.&lt;br /&gt;Μονάχα το πρόσωπό σου δίνει μια γεύση ζωής.&lt;br /&gt;Κι εγώ  συνοδοιπόρος στης αγκαλιάς σου τη συντροφιά&lt;br /&gt;να παρακαλώ να μην τελειώσει  ποτέ.&lt;br /&gt;Ξάφνου χρώματα γεμίζει το παράθυρο...&lt;br /&gt;Φως διαχέεται στο χώρο...&lt;br /&gt;Με την ανατολή του ηλίου να θυμίζει με πικρία την ώρα του χωρισμού.&lt;br /&gt;Ανατολή χωρίς χρώμα,χωρίς ουσία.&lt;br /&gt;Μόνο μια ασπρόμαυρη εικόνα που σε λίγο  θα γίνει ανάμνηση και σιγά-σιγά θα ξεθωριάσει...&lt;br /&gt;Θα σβήσει...&lt;br /&gt;Παίρνοντας  μαζί του κι εσένα στον πάτο του βυθού του μυαλού μου,&lt;br /&gt;ελπίζοντας πως κάποια  μέρα θα αναδυθείς ξανά...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3206962140200781286-9009941352735262933?l=louiegr.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://louiegr.blogspot.com/feeds/9009941352735262933/comments/default' title='Σχόλια ανάρτησης'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=3206962140200781286&amp;postID=9009941352735262933' title='0 σχόλια'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/9009941352735262933'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/3206962140200781286/posts/default/9009941352735262933'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://louiegr.blogspot.com/2007/03/blog-post.html' title='Ερωτικό'/><author><name>Louie</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04266706242725003168</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='http://img2.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://bp3.blogger.com/_AdQKGpPGb_s/RfR_Sw0ihNI/AAAAAAAAAAc/xLQZ010h64s/s72-c/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B113.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
